تعلیم و تربیت در آیینه ژئوفیلوسوفی به مثابه رویکردی نوین در فلسفه ورزی

نویسندگان

1 دانشیار/دانشگاه تربیت مدرس

2 استادیار/ دانشگاه علم و فرهنگ

3 دانشجو/ دانشگاه تربیت مدرس

4 استاد/دانشگاه تربیت مدرس

doi
10.22067/fedu.2021.31283.0
چکیده

هدف اصلی این پژوهش تبیین تعلیم و تربیت در آیینه ژئوفیلوسوفی به مثابه رویکردی نوین در فلسفه­ورزی است. برای دستیابی به این هدف از روش تحلیل مفهومی و استنتاجی بهره گرفته شد. تعریف متفاوت دلوز از فلسفه به مثابه «هنر صورت­بخشی، ابداع و ساخت مفاهیم» محور مجموعه­ای از تحولات در حوزه‌های گوناگون هستی‌شناسی و معرفت‌شناسی شد که از مهم‌ترین نتایج آن «نظریه ژئوفیلوسوفی» می­باشد. نتایج این پژوهش حاکی از آن است که نوآوری‌های مترتب بر این نظریه در حوزه تعلیم و تربیت پیامدهایی را به بار می­آورد که از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به مواردی چون «فعالیت­ورزی و شدن در پرتو نقد غایت­گرایی، «درون­گرایی در پرتو نقد علیّت­محوری برون­گرایانه» و «آفرینش در پرتو نقد بازنمایی و بازتولید» اشاره کرد که هرکدام از این موارد در دل خود پیامدهای تربیتی دیگری را نیز پرورش می‌دهند.