فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف از انجام این آزمایش، تعیین مناسب‌ترین سن از شیرگیری بره‌های زل بود. به این منظور تعداد 90 رأس برۀ نر و ماده زل با میانگین وزن تولد 41/0 ± 57/2 کیلوگرم از یک گله، انتخاب و به سه گروه 30 رأسی تقسیم شدند. تیمارهای آزمایشی عبارت بودند از: 1؛ شیرگیری در سن 60 روزگی، 2؛ شیرگیری در سن 75 روزگی و 3؛ شیرگیری در سن 90 روزگی. بره‌ها پس از شیرگیری بلافاصله وارد برنامۀ پرواربندی شدند و تا سن شش ماهگی با جیره‌هایی مشابه از نظر پروتئین خام و انرژی قابل متابولیسم تغذیه شدند. میش‌های مادر هر سه گروه دو ماه پس از زایش وارد برنامۀ جفتگیری شده و در هنگام زایمان، اطلاعات مربوط به زایش آنها شامل وزن میش، مرده‌زایی و چندقلوزایی، وزن تولد و جنسیت بره ثبت گردید. نتایج نشان داد ماده خشک مصرفی روزانه و ضریب تبدیل خوراک بره‌های پروار شده تحت تأثیر سن شیرگیری قرار نگرفت. بره‌های شیرگیری شده در سن 60 روزگی، در طول دورۀ پرواربندی، افزایش وزن روزانه بیشتری در مقایسه با بره‌های شیرگیری شده در سن75 و 90 روزگی داشتند. میزان زایش میش‌ها در گروه‌های آزمایشی 60، 75 و 90 روز شیرگیری شده به ترتیب 88، 81 و 85 درصد، زادآوری 119، 118 و 117 درصد، بره‌زایی 104، 96 و 100 درصد و دوقلوزایی 19، 18 و 17 درصد بود. می‌توان نتیجه گرفت که شیرگیری بره‌های زل در 60 روزگی سبب افزایش عملکرد رشد در مقایسه با شیرگیری بره‌ها در سنین بالاتر از آن می‌شود و عملکرد تولیدمثلی میش را بهبود می‌بخشد.