تبیین عوامل مؤثر بر تابآوری اجتماعی در برابر مخاطرات بیولوژیکال با تأکید بر کووید -19 (مطالعه موردی: شهر زنجان)
نویسندگان
1 استادیار جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
2 دانشیار پزشکی اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی زنجان، زنجان، ایران
3 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
4 دانشیار جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
doi
10.22067/geoeh.2021.67234.0چکیده
رسالت این نوشتار تبیین عوامل مؤثر بر تابآوری اجتماعی در برابر مخاطرات بیولوژیکال با تأکید بر کووید -19 است. روش تحقیق، توصیفی - تحلیلی و از لحاظ هدف، کاربردی است. برای گردآوری دادههای موردنیاز از روش کتابخانهای (نقشه توزیع بیماری کووید 19، کتابها و مقالات معتبر در راستای موضوع پژوهش) و از روش پیمایشی بهصورت پرسشنامه و روش دلفی استفاده شد. برای تجزیهوتحلیل و آمادهسازی دادهها از نرمافزار spss برای جامعه آماری 133156 خانوار شهر زنجان با حجم نمونه 321 استفاده شد و با استفاده از ابزارهای تحلیلی تحقیق (از مدل تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی در قالب مدلسازی معادلات ساختاری) اقدام به تحلیل دادهها گردید. نتایج تحقیق نشان میدهد که تحلیل شاخصههای مفهومی با استفاده از تحلیل عاملی اکتشافی چهار عامل تبیینکننده اصلی را بهصورت عوامل: آگاهی و سلامت با ضریب 0.74، نگرش با ضریب 0.78، مهارت با ضریب0.82، سرمایه اجتماعی و عدالت با ضریب0.73 مورد شناسایی قرارداد و تحلیل ساختار ارتباطی عوامل مؤثر شناساییشده با استفاده از تحلیل عاملی تأییدی نشان داد که عوامل شناساییشده دارای ارتباط ساختاری معناداری در تابآوری اجتماعی در برابر کرونا در شهر زنجان است.