تأثیر سطوح پودر دانه اسپند در جیره غذایی بر عملکرد و خصوصیات لاشه جوجههای گوشتی
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.
2 استادیار گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.
doi
10.22092/asj.2021.355126.2161چکیده
بهمنظور ارزیابی تأثیر سطوح پودر دانه اسپند در جیره غذایی بر عملکرد و خصوصیات لاشه جوجههای گوشتی، آزمایشی در قالب طرح کاملاً تصادفی با چهار تیمار، چهار تکرار و 18 قطعه پرنده در هر تکرار به مدت 6 هفته انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل جیره شاهد (حاوی ذرت و کنجاله سویا) و جیرههای 2، 3 و 4 به ترتیب حاوی 02/0 درصد آنتیبیوتیک محرک رشد ویرجینیامایسین، 25/0 و 50/0 درصد پودر دانه اسپند بودند. مصرف خوراک، وزن بدن، افزایش وزن و ضریب تبدیل خوراک در پایان هر دوره پرورش و نیز کل دوره آزمایش، اندازهگیری و تلفات بهصورت روزانه ثبت شدند. در پایان دوره آزمایش، دو قطعه پرنده از هر تکرار انتخاب، کشتار و ویژگیهای لاشه، اندامهای محوطه شکمی و وزن و طول بخشهای مختلف روده، اندازهگیری شدند. نتایج این مطالعه نشان داد که در دوره رشد، پایانی و نیز کل دوره پرورش، میزان مصرف خوراک، وزن بدن و افزایش وزن جوجههای تغذیه شده با جیره حاوی 50/0 درصد پودر دانه اسپند بهطور معنیداری کمتر از سایر تیمارها بود (05/0>P). درصد چربی محوطه شکمی جوجههای تغذیه شده با جیره حاوی 50/0 درصد پودر دانه اسپند بهطور بسیار معنیداری (01/0>P) کمتر و درصد پیشمعده، سنگدان و دوازدهه آنها بهطور معنیداری (05/0>P) بیشتر از سایر تیمارها بود. بر طبق نتایج این آزمایش، به نظر میرسد که اگرچه استفاده از پودر دانه اسپند در جیره، عملکرد را کاهش میدهد ولی میتواند کیفیت و پایداری اکسیداتیو لاشه جوجههای گوشتی را از طریق کاهش درصد چربی محوطه شکمی افزایش دهد.