بررسی نسخه خطی کتاب تذکره الملوک باباجان قزوینی

نویسندگان

1 دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی. دانشگاه پیام نور. مرکز یزد. یزد. ایران

doi
10.22034/crtc.2022.367867.1049
چکیده

کمال الدین حاجی بابا بن میرزا جان قزوینی، یکی از برجسته ترین شاگردان شیخ بهایی است. او کلام الملوک را به سال ۱۰۴۳ق تالیف کرده است که نسخه دیگری از آن در منابع یافت نشد. این اثر ارزنده، در عرفان به فارسی که نسخه یگانه آن به شماره ۱۰۲۹۴ در کتابخانه مجلس نگهداری می‌شود. موضوع کلام الملوک باباجان قزوینی، در احوالات و سخنان عرفا و اولیاء است، بنابراین با توجه به این‌که این اثر نشان دهندۀ افکار و اندیشه-های عرفانی مؤلف است و تا حدود زیادی آگاهی و آشنایی او نسبت به علومی؛ چون: نجوم، تاریخ، لغت، انواع فنون ادبی نظم و نثر و شاخه‌های دیگر علوم ادبی را نشان می‌دهد، ضرورت معرفی آن مقرر می‌گردد. نثر کلام الملوک مانند اغلب متون عرفانی آن ساده و به دور از غموض و پیچیدگی است و از جملات ساده و کوتاه بهره می‌گیرد. مقالۀ حاضر می‌کوشد تا به این پرسش اصلی پاسخ دهد که مهم‌ترین درون‌مایه و محتوای تشکیل‌دهنده کلام الملوک قزوینی چیست؟ دستاورد تحقیق نشان می‌دهد که درون‌مایه و محتوای تشکیل‌دهنده کتاب کلام المولک عرفانی و اخلاقی است. روش تحقیق ِحاضر مبتنی بر ابزار کتابخانه ای است، و با شیوۀ توصیفی- تحلیلی انجام گرفته‌است.