افزایش مقاومت به خوردگی موضعی تیتانیم خالص تجاری در محیط اسید سولفوریک با استفاده از روش اکسیداسیون پلاسمای الکترولیتی
نویسندگان
1 کارشناس ارشد مهندسی مواد و متالورژی، دانشگاه علم و صنعت ایران.
2 استاد دانشکده مهندسی مواد و متالورژی، داشنگاه علم و صنعت ایران.
3 استادیار دانشکده مهندسی مواد و متالورژی، دانشگاه علم و صنعت ایران.
doi
چکیده
پوشش دی اکسید تیتانیم با استفاده از روش اکسیداسیون پلاسمای الکترولیتی در یک مرحله و طی زمان کوتاهی (ده دقیقه) روی سطح تیتانیم خالص تجاری اعمال شده است. در این پژوهش رفتار خوردگی تیتانیم خالص تجاری و نمونه پوشش داده شده با این روش در محیط اسید سولفوریک مورد بررسی قرار گرفته است. ترکیب فازی و ریخت شناسی سطحی پوشش ایجاد شده به ترتیب توسط پراش سنجی پرتوی ایکس[1] و میکروسکوپ الکترونی روبشی[2]مورد بررسی قرار گرفت. نتایج بدست آمده از پراش سنجی پرتوی ایکس نشان داد که پوشش بدست آمده از فاز آناتاز[3] با ترکیب شیمیایی دی اکسید تیتانیم تشکیل شده است و در شرایط پوشش دهی فاز روتایل[4] تشکیل نشده است. علاوه بر این بررسیهای میکروسکپی نشان دادند که پوشش ایجاد شده متخلل است و میکرو حفرات با قطر چند میکرو متر در اثر فرآیند چرقه زنی روی سطح پوشش ایجاد شدهاند.آزمایشهای الکتروشیمیایی پتانسیل مدار باز[5]، پلاریزاسیون سیکلی[6]در محیط هوازدایی شده حاوی 40 گرم بر لیتر اسید سولفوریک و 40 گرم بر لیتر کلرید سدیم انجام شد. نتایج بدست آمده نشان میدهند که افزون بر افزایش پایداری ترمودینامیکی تیتانیم در محیط آزمایش، نرخ خوردگی بیش از هشت مرتبه کاهش مییابد. مهمترین دست آورد ایجاد پوشش اکسیدی ایجاد شده، افزایش مقاومت به خوردگی موضعی تیتانیم در محیط آزمایش است. [1]-X-Ray Diffraction [2]-Scanning Electron Microscope [3]-Anatase [4]-Rutile [5]-Open Circuit Potential (OCP) [6]-Cyclic potentiodynamic Polarization