شناسایی معیارهای اثربخشی برنامه‌های آموزش الکترونیکی درس کار و فناوری از دیدگاه صاحب‌نظران

نویسندگان

1 گروه مدیریت فناوری اطلاعات، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران

2 گروه مدیریت آموزشی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران

3 گروه مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

doi
10.22061/jte.2018.3769.1938
چکیده

پیشینه و اهداف: در طی سالیان گذشته با توجه به رشد فناوری اطلاعات و ارتباطات، شاهد تغییرات بنیادی و فزاینده­ای در آموزش عالی بوده­ایم. امروزه فناوری اطلاعات و ارتباطات به عنوان بخش جدایی­ناپذیر و تلفیق شده محیط کار و کلاس درآمده و شیوه­های کسب و کار، برقراری ارتباط و یادگیری را تغییر داده است. هنر و علم تعلیم و تربیت با رشد فناوری اطلاعات و ارتباطات تلفیق شده و رویکرد جدیدی در یادگیری را به نام یادگیری الکترونیکی به وجود آورده است. یادگیری الکترونیکی به عنوان پاردایم جدید آموزش مدرن مطرح می­گردد و بسیاری از آرمان­های آموزشی را از جمله یادگیری در مکان و زمان، یادگیری مشارکتی، خودارزیابی و خودراهبردی تحقق بخشیده است. به همین دلیل در طیف گسترده­ای از فعالیت­های آموزشی به کار برده می­شود و بسیاری از مدارس، دانشگاه­ها و مؤسسات آموزش عالی در حال تدارک دیدن و آماده کردن برنامه­های آموزش الکترونیکی هستند.هدف پژوهش حاضر،شناسایی معیارهای اثربخشی برنامه‌های آموزش الکترونیکی درس کار و فناوری از دیدگاه صاحب­نظران می­باشد. رویکرد پژوهش کیفی و از روش نظریه زمینه­ای اشتراوس و کوربین  استفاده شده است.روش ها: جامعه پژوهش صاحب‌نظران حوزه آموزش، برنامه­ریزی فناوری­های نوین و درس کار و فناوری می­باشند که به صورت هدفمند تعداد 18نفر از آن­ها به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای تجزیه و تحلیل داده­ها از روش مقوله­بندی باز، محوری و گزینشی استفاده شد.یافته‌ها: براساس نتایج به­دست آمده یک چارچوب اثربخشی ماتریسی از عوامل زمینه­ای، علی، بازدارنده، راهبردها و پیامدها شکل گرفت. بدین صورت که تدوین چارچوب اثربخشی برنامه­های آموزش الکترونیکی به عنوان مضمون فراگیر شامل عوامل مذکور بودند. هر یک از این دسته­ها خود دارای ابعاد گوناگونی در مضامین پایه می­باشند. بدیهی است که یافته­های این پژوهش امکان ارزشیابی اثربخشی برنامه‌های آموزش الکترونیکی درس کار و فناوری در نظام جمهوری اسلامی ایران را فراهم آورده است.نتیجه‌گیری: هدف این مطالعه شناسایی معیارهای اثربخشی برنامه‌های آموزش الکترونیکی درس کاروفناوری از دیدگاه صاحب­نظران بود. براساس نظر مصاحبه­شوندگان زمانیکه این عوامل به صورت مطلوب پدیدار شوند و زمینه­های مطلوب بودن آن­ها فراهم گردد، کسب فرصت­های جدیدیادگیری، همگام شدن باتکنولوژی­های روزجهانی، صرفه­جویی دروقت،انرژی وهزینه، رشدودگرگونی جامعه کاروفناوری، رسیدن به یادگیری مادام­العمر، رسیدن به اهداف برنامه­های آموزش الکترونیکی درس کاروفناوری، صرفه­جویی درهزینه­های اضافی ومازاد، رسیدن به اهداف بالادستی، تعامل باسایرجوامع بشری، بهره­وری کاردرمحیط کسب وکار، بهبودمهارت­های کاربردی، بالابردن مهارت­های فردی فراگیران و امکان یادگیری درحین کاربیش ازپیش خواهد شد. همچنین افزایش متقاضیان ورودبه دوره، افزایش رضایت­مندی مخاطبان، افزایش سرعت یادگیری، ارتقاءدانش فناوری اطلاعات مدرسان وفراگیران اتفاق می­افتد.