اثر منبع و سطح منگنز، روی و مس بر عملکرد جوجه گوشتی با استفاده از روش مدیریت تصمیمگیری چندشاخصی
نویسندگان
1 استاد گروه علوم دامی دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران .
2 عضو هیات علمی موسسه تحقیقات علوم دامی ، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج ، ایران.
3 استاد گروه علوم دامی دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران.
4 عضو هیات علمی بخش علوم دامی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی تهران، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران ، ایران.
5 عضو هیات علمی موسسه تحقیقات علوم دامی ، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج ، ایران.
6 عضو هیات علمی بخش علوم دامی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی تهران، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران ، ایران.
doi
10.22092/asj.2020.125290.1876چکیده
این تحقیق به منظور بررسی اثر منبع و سطح استفاده از عناصر منگنز، روی و مس بر عملکرد رشد سویه تجاری جوجه گوشتی کاب 500 با استفاده از طرح کاملاً تصادفی با 7 تیمار، 4 تکرار و 20 قطعه جوجه در هر واحد آزمایشی انجام شد. جوجهها در طول دوره پرورش در شرایط یکسان نگهداری شدند. جهت انتخاب بهترین تیمار و تصمیمگیری در مورد منبع و سطح عناصر منگنز، روی و مس از روش مدیریت تصمیمگیری چند شاخصی استفاده شد. بر اساس رتبهبندی بدست آمده، تیمار حاوی عناصر منگنز، روی و مس به شکل آلی با منشا داخلی و تامین 100 درصد نیاز، دارای بالاترین نمرات در مقایسه با سایر گروهها بود. تیمار دارای عناصر منگنز، روی و مس به فرم آلی خارجی و 50 درصد نیاز و تیمار شاهد منفی، ضعیفترین عملکرد را نشان دادند. براساس نتایج حاصل میتوان استفاده از فرم آلی داخلی عناصر منگنز، روی و مس را به عنوان راهکاری جهت تامین نیاز جوجههای گوشتی بهمنظور افزایش عملکرد رشد و کاهش نیاز به واردات این عناصر به شکل آلی خارجی، توصیه نمود.
