ظرفیت فرونسیس (عقل عملی) دیوید کار و اراده ایمانی علامه طباطبایی برای اخلاق حرفهای تدریس
نویسندگان
1 دانشگاه فردوسی مشهد
2 فردوسی مشهد
3 فردوسی مشهد
4 دانشگاه تربیت مدرس
doi
10.22067/fedu.v8i2.74555چکیده
هدف اصلی این مقاله، واکاوی نقش فرونسیس (عقل عملی) و نیز اراده ایمانی در موقعیتها و دوراهههای اخلاقی تدریس است که معلمان با آنها مواجه میشوند. برای دستیابی به این هدف از روش پژوهش استنتاجی بهره گرفته شد. بنابراین، نخست با تکیه بر دیدگاه های دیوید کار، ظرفیت فرونسیس (عقل عملی) در اخلاق تدریس مورد بحث قرار گرفت. سپس در چارچوب دیدگاههای کار و بر اساس مواضع علامه طباطبایی نسبت به اراده ایمانی، دلالتهایی برای قضاوتهای اخلاقی اثربخش در فرایند تدریس استنتاج شد. بنابر یافتههای این پژوهش، به زعم کار، فرونسیس ارسطویی، نظمدهنده و کنترلکننده احساسات، تمایلات و خواستهها در شرایط و موقعیتهای تدریس میباشد که با پیشرفت منش معلمان سروکار دارد. از مواضع علامه طباطبایی نیز میتوان استنباط نمود که در قضاوتهای حرفهای تدریس، علاوه بر عقل عملی به عنوان بُعدی ادراکی، ایمان، اراده وعمل نیز حائز اهمیت اند؛ هرقدر ایمان در مراحل قلب، لسان، فکر و عمل، با وساطت اراده تقویت شود، تعالی اخلاق حرفهای معلمان در مواجهه با موقعیتها و دوراهههای اخلاقی تدریس نیز تقویت میشود.