بررسی ایده دانش فضیلت بنیان بر مبنای نگرش تاریخی به ماهیت دانش
نویسندگان
1 دانشگاه شهید چمران اهواز
2 دانشگاه شهید چمران اهواز
3 دانشگاه شهید چمران اهواز
4 دانشگاه شهید چمران اهواز
doi
10.22067/fedu.v8i2.72035چکیده
هدف اصلی این پژوهش، تبیین مفهوم دانش در دورههای مختلف با تأکید بر جوهر اخلاقی دانش میباشد. برای دستیابی به این هدف از روش پژوهش توصیفی- تحلیلی بهره گرفته شد. یافتههای بهدستآمده حاکی از آن است که دیدگاه متفکران غربی درباره ماهیت دانش لااقل پنج موج دوره فلسفه، دوره میانه اروپا، دوره روشنگری، دوره انقلاب صنعتی، دوره پس از جنگ دوم جهانی و دوره پساساختارگرایی را پشت سر نهاده است. در طول این دورهها به ترتیب، سلطه رویکردهای اخلاقی، دینی، علمی، اقتصادی، و اخلاقی به دانش مشاهده میشود. تحولاتی که مفهوم دانش به خود دیده است ناظر به فروکاستن وجه اخلاقی و معنوی دانش و افزایش وجه مادی برای آن مفهوم بوده است. درحال حاضر، یک توجه تجدیدنظرگرایانه نسبت به دانش با تأکید بر ماهیت اخلاقی آن به تدریج در حال شکلگیری است. بر مبنای این رویکرد جدید که با عنوان رویکرد دانش فضیلت بنیان از آن یاد میشود، جوهر اصلی دانش فضیلت است. به دنبال آن تعلیم و تربیت نیز سرشتی بالذات ارزشی به خود میگیرد و هدف، یادگیری و آموزش، ارزشیابی، محیط یادگیری، نقش معلم و دانشآموز نیاز به بازنگری پیدا میکنند .بدین ترتیب این ایده منجر به تربیت افرادی میشود که انسانیت را در خود پرورش داده و به فرهیختگی و خردمندی رسیدهاند.