طراحی اکوسیستم کارآفرینی پردیس دانشگاهی با رویکرد مدلسازی ساختاری- تفسیری
نویسندگان
1 دانشکده کارآفرینی، دانشگاه تهران، ایران
2 دانشکده کارآفرینی، دانشگاه تهران، ایران
3 دانشکده کارآفرینی، دانشگاه تهران، ایران
4 دانشکده کارآفرینی، دانشگاه تهران، ایران
doi
10.22061/jte.2019.3694.1921چکیده
پیشینه و اهداف:در سالهای اخیر توجه به کارآفرینی علاوه بر ماموریتهای آموزشی و پژوهشی در دانشگاهها و مراکز علمی در سراسر دنیا افزایش یافته و لذا دورههای آموزش کارآفرینی در آنها گسترش یافته است. شواهد نشان میدهد که حمایتهای محیطی و ایجاد محیط مناسب برای تاثیر پذیری نظام آموزشی و فناوریهای آموزشی در ایجاد و توسعه کسب و کارها میتواند تاثیر موثری بر مسیر کارآفرینی آنها داشته باشد. اکوسیستم کارآفرینی بهعنوان روابط تنگاتنگ مابین افراد، دولت و نهادهای وابسته به آن و سایر مولفههای تاثیر گذار به جهت حمایت از فعالیتهای کارآفرینی، در یک منطقهی جغرافیایی خاص تعریف میشود. این اکوسیستم ممکن است در سطح منطقهای و یا ملی و حتی در سطح خود دانشگاه تشکیل شود. بررسی سیاستهای آموزش عالی کشورهای توسعه یافته در طراحی و توسعه اکوسیستم کارآفرینی دانشگاهی به یکی از موضوعات نوین و مهم پژوهشی در حوزههای آموزش عالی و اکوسیستم کارآفرینی دانشگاهی تبدیل شده است. از این رو تغییر رویکرد دانشگاهها از برنامهریزی آموزشی و پژوهشی صرف به رویکرد ایجاد اکوسیستم کارآفرینی پردیس دانشگاهی مورد توجه دانشگاههای مطرح دنیا قرار گرفته است. هدف اصلی این پژوهش طراحی مدل ایجاد اکوسیستم کارآفرینانه پردیس دانشگاهی با پیکره بندی و سطح بندی عوامل اثرگذار بر آن است.روش ها: در این پژوهش ابتدا با استفاده از رویکرد کیفی، مصاحبه عمیق و اکتشافی با 20 نفر از متخصصان وخبرگان جامعه تحقیق صورت گرفت.یافتهها: با روش کدگذاری باز و محوری 9 عامل محوری موثر بر ایجاد اکوسیستم کارآفرینانه پردیس دانشگاهی بهدست آمد. سپس از روش مدلسازی ساختاری- تفسیری جهت پیکره بندی اجزای مدل استفاده شد که این عوامل نه گانه در سه سطح طبقه بندی گشت و مدل اکوسیستم کارآفرینی پردیس دانشگاهی ارائه شده است.نتیجهگیری: نتایج تحقیق نشان داد که عامل ارتقا فرهنگ اکوسیستم کارآفرینی پردیس دانشگاهی برغم آنکه از جنس عوامل داخلی دانشگاه محسوب میشود، نقش بسیار مهمی در ایجاد اکوسیستم کارآفرینانه پردیس دانشگاه (به عنوان یک نمونهای از جامعه) خواهد داشت و توسعه فرهنگ کارآفرینی فردی، فرهنگ کارآفرینی شرکتی و فرهنگ کارآفرینی سازمانی در درون دانشگاه نقش مهمی در ارتقا سطح آمادگی توسعه اکوسیستم کارآفرینی دانشگاهی خواهد داشت. علاوه بر آن بهبود سیاستها و قوانین دانشگاه، ایجاد و گسترش زیرساختهای مورد نیاز برای ایجاد اکوسیستم کارآفرینی دانشگاهی، ارتقا سطوح سیاستگذاری و مدیریت منابع مالی دانشگاه، بالابردن شدت و سطح تحقیق و توسعه در اکوسیستم دانشگاه، تاثیر زیادی در ایجاد ایجاد اکوسیستم کارآفرینانه پردیس دانشگاه دارند. رویکرد جدید ارائه شده در نظام آموزش عالی مبتنی بر مدل جدید اکوسیستم کارآفرینی پردیس دانشگاهی ارائه شده در این مقاله، برای کلیه مدیران وزارت علوم و روسا و هیات رئیسه دانشگاههای کشور و محققان علاقمند به توسعه آموزش عالی کشور در ایران و کشورهای در حال توسعه قابل استفاده خواهدبود.
