تعذیر و چالش حقیقتپذیری در جهان شبکهای؛ واکاوی فلسفی-کلامی برمبنای حکمت متعالیه
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث، واحد فسا، دانشگاه آزاد اسلامی،فسا، ایران.
2 گروه معارف اسلامی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران .
3 دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.
doi
10.22099/jrt.2025.54188.3285چکیده
این پژوهش با رویکردی فلسفیـکلامی، به واکاوی پدیدة تعذیر و چالش حقیقتپذیری در زیستجهان شبکهای میپردازد. مسألة اصلی این است که چگونه کثرت روایتها و سلطة الگوریتمهای هوشمند، بهجای تقویت عقلانیت جمعی، موجب گسترش حجابهای معرفتی و انفعال عقل نظری و عملی در مواجهه با حقیقت میشود. هدف پژوهش، تبیین ریشههای وجودی و معرفتی حقیقتگریزی در بستر شبکههای اجتماعی و ارائة چارچوبی فلسفی برای بازسازی حرکت انسان بهسوی حقیقت است. روش تحقیق، تحلیلیـانتقادی با تأکیدبر استنطاق متون فلسفی صدرایی و برخی منابع کلامی و تطبیق آن با دادههای میدانی و مطالعات موردی در حوزة سلامت، سیاست و دین است. براساس یافتهها، تعذیر در جهان شبکهای، صرفاً پیامدی روانشناختی یا فناورانه نیست، بلکه ریشه در ضعف تربیت وجودی و انسداد مسیر حرکت و اتحاد عاقل با معقول دارد. مطابق مبانی حکمت متعالیه، بازگشایی مسیر حقیقتپذیری، نیازمند سه سطح اصلاح است: تهذیب نفس و تربیت عقلانی، ارتقای سواد فلسفیـرسانهای برای نقد روایتها و تنظیم سازوکارهای معرفتی و نهادی در زیستجهان شبکهای. این رویکرد میانرشتهای میتواند افقهای تازهای برای مطالعات فلسفة دین و بازسازی عقلانیت ایمانی در مواجهه با بحرانهای معرفتی معاصر بگشاید.