بازتعریف دوستی، در حلقه های کندوکاو فلسفی
نویسندگان
1 پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
doi
10.22067/fedu.v8i1.68972چکیده
هدف اصلی این پژوهش، بررسی تاثیر پدیدۀ دوستی به عنوان یکی از مهمترین چالشهای زندگی اجتماعی انسان به ویژه در دوران مدرسه، بر پیشرفت معرفتی کودکان و نوجوانان در حلقههای کندوکاو فلسفی می باشد. برای دستیابی به این هدف از روش تحلیل و تفسیر متون و استنتاج منطقی بهره گرفته شد. یافته های این پژوهش حاکی از آن است که گفتگوی جمعی نقاد و خلاق در «حلقههای کندوکاو فلسفی» همواره با دو دغدغه همراه است: نخست، در صورت مشارکت در گفتگوی انتقادی احتمال تخریب و تکدر دوستی میان همکلاسان وجود دارد. دومین نگرانی، رکود پیشرفت معرفتشناختی در حلقههای کندوکاو به دلیل عدم مشارکت دوستان صمیمی در فرایند نقد و تولید ایدههای بدیع در حین گفتگو و پیروی از آرای افراد قویتر در کلاس می باشد. لذا بهنظر میرسد، همانگونه که این جنبشهای تأملی نیازمند تغییر و تحولاتی در سختافزارهای نظام تعلیم و تربیت سنتی هستند، میبایست در حوزه نرمافزاری تعلیم وتربیت از جمله مفهوم دوستی، تعریف جدیدی ارائه دهند. پرورش تفکر مراقبتی درکنار دو مهارت فکری نقاد و خلاق میتواند مفهوم دوستی را در ذهن کودکان به مثابه یک امر مراقبتی با تمام ویژگیهای آن ارتقاء دهد. برپایه نتایج به دست آمده می توان بازتعریف مفهوم دوستی از رابطهای سطحی و مبتنی بر تایید را به رابطهای مراقبتی، اندیشمندانه و رشددهنده پیشنهاد داد.