تحلیل گفتمان انتقادی تربیت جنسی در نظام آموزشوپرورش ایران (وضعیت موجود) مبتنی بر اسناد مکتوب
نویسندگان
1 دانشگاه خوارزمی
2 دانشگاه خورزمی
3 دانشگاه خوارزمی
doi
10.22067/fedu.v8i1.63384چکیده
هدف اصلی این پژوهش پاسخ به این پرسش اساسی است که زبان در ارتباط با امر جنسی چگونه به کار میرود و این چگونگی چه تصویری از آن را ترسیم کرده و به کدام اصول و روشها در تربیت جنسی گرایش بیشتری دارد. در این پژوهش، پیچیدگیهای کاربرد زبان در تربیت جنسی و نیز ضرورت درک زمینههای فرهنگی و اجتماعی در این نوع نگاه به تربیت جنسی به ویژه اثر ساختار قدرت در این سبک از کاربرد زبان موردنظر قرار گرفته است. وضعیت موجود ناظر به متونی است که همچنان از اعتبار قانونی برخوردار بوده و قابل استناد میباشند. برای دستیابی به این هدف، از روش تحلیل گفتمان انتقادی مبتنی بر رویکرد نورمن فرکلاف بهره گرفته شد. نتایج حاصل از این پژوهش حاکی از آن است که گفتمان حاکم بر تربیت جنسی آموزشوپرورش ایران را باید «گفتمان مهار» نامید. از ویژگیهای این گفتمان در تربیت جنسی توجه بیشتر به جنبههای سلبی تربیت جنسی میباشد. بازنمایی این گفتمان از واقعیت میل جنسی به گونهای است که بیش از آنکه به فرصتهای میل جنسی در زندگی سعادتمندانه متربی نگاه کند به تهدیدهای غریزه جنسی توجه دارد.