پیش فرض های کلامی روش های نقد حدیث غدیر در منابع کلامی
نویسندگان
1 استادیار بخش علوم قرآنی و فقه، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.
doi
10.22099/jrt.2025.52998.3224چکیده
مقاله حاضر در مقام آن است که با روش تحلیل محتوا نشان دهد متکلمان مسلمان در سطح موجهسازی به روشهای یکسان عمل کردهاند. با این وجود، فهم و برداشتهای آنان یکسان نیست و رقابت نظری همچنان پابرجاست. با تأمل در ریشههای این اختلاف برداشتها، دانسته میشود پیشفرضهای کلامی آنان مهمترین زمینه و دلیل این تکثر آراء و تداوم آن است. با تتبع در منابع کلامی فریقین میتوان به هشت مبنای کلامی از جهات مختلف دست یافت که مهمترین آنها جایگاه عقل در شناخت حسن و قبح ذاتی افعال و به تبع آن مسألة عدل الهی و نظام اصلح، الهی و بشری بودن امامت، شرایط امام و طریق تعیین است. راه برونرفت از تنگنای اختلاف یاد شده، نهتنها تکیه بر سطح موجهسازی، بلکه به شهادت کتب کلامی، فراوردة اکثری آن، تکرار مکررات است که مهمتر، باز اندیشی در پیشفرضها ازجهت میزان اعتبار، میزان ارتباط لایهای آنها با هم و تعیین جایگاه هریک در شکلگیری لایة بیرونی است