داربست کامپوزیتی پلیکاپرولاکتون- هیدروکسی آپاتیت: بررسی تاثیر درصد ذرات هیدروکسی آپاتیت و مقایسه ذرات با سایز نانومتری و میکرومتری و اثر آنها بر خواص مکانیکی و زیستتخریبپذیری داربست
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشدمهندسی مواد، دانشگاه یزد.
2 دانشجوی دکترای مهندسی مواد، دانشگاه صنعتی شریف.
3 عضو هیئت علمی دانشکده مهندسی مواد، دانشگاه صنعتی اصفهان.
doi
چکیده
در این پژوهش، تاثیر اندازه ذرات هیدروکسی آپاتیت بر خواص مکانیکی و زیست تخریب پذیری داربست کامپوزیتی پلیکاپرولاکتون/هیدروکسی آپاتیت انجام شد. داربستهای کامپوزیتی با استفاده از دو نوع پودر هیدروکسی آپاتیت نانومتری (تهیه شده به روش سل - ژل) و میکرومتری تجاری،به روش لیچینگ ذرهای تهیه شدند. سه مقدار متفاوت برابر 5، 10 و 15 درصد وزنی از پودر هیدروکسی آپاتیت نانومتری و میکرومتری برای تهیه داربست به پلیکاپرولاکتون اضافه شد. شناسایی ساختار فازی با روش پراش پرتو ایکس (XRD)، مطالعه ریخت شناسی با میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM)، شناسایی گروههای عاملی با طیفسنجی فروسرخ با تبدیل فوریه (FTIR) انجام گرفت. همچنین، رفتار زیستتخریبپذیری داربست با قرار دادن نمونهها به مدت 30 روز در محلول فسفات بافر سالین (PBS) و اندازهگیری تغییرات وزن و pHآنها بررسی شد. خواص مکانیکی داربستها نیز با استفاده از دستگاه آزمون استحکام فشاری مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان دادند که داربستهای تهیه شده با پودر نانومتری دارای استحکام فشاری بیشتری در مقایسه با داربستهای تهیه شده با پودر میکرومتری بود. با افزایش درصد تقویتکننده بیش از 10 درصد وزنی، استحکام فشاری کاهش یافت. با افزایش مقدار هیدروکسی آپاتیت و گذشت زمان، مقدار تخریب داربست ها افزایش یافت و نرخ تخرب پذیری داربستهای تهیه شده با پودر نانومتری بهتر از داربستهای تهیه شده با پودر میکرومتری بود