دامنه شک و یقین در اندیشه ویتگنشتاین متاخر و پیامده های تربیتی آن در تربیت ذهن نقاد
نویسندگان
1 دانشگاه تهران
2 دانشگاه اصفهان
3 دانشگاه اصفهان
4 دانشگاه استانبول آیدین
doi
10.22067/fedu.v7i1.65296چکیده
هدف اصلی این مقاله، شناسایی مؤلفههای شک سازنده در آثار ویتگنشتاین متأخر و پیامدهای تربیتی آن در تربیت ذهن نقاد است. برای دستیابی به این هدف از تحلیل و تفسیر استفاده شد. براساس نتایج به دست آمده، ذهن نقاد برای شناخت حقیقی میبایست شک سازنده داشته باشد که بر پایه دلایل سنجیده میشود. آثار شک، بایستی چیزی بیش از اظهار کلامی شک بوده و تأثیر شک بر رفتار و عمل ذهن نقاد قابلمشاهده باشد. برای داشتن شک سازنده، بایستی به بازیهای زبانی شک تسلط داشت. ازآنجاکه قواعد حاکم بر صورتهای اجتماعی جهانشمول نیستند، لازم است ذهن نقاد در سنجش امور، مطابق باورهای حاکم بر بازیهای زبانی هر حوزه به بررسی بپردازد. همچنین، ذهن نقاد، در نقادی امور نمیتواند به صورت یکجا تمام باورهایش را به چالش بکشد؛ زیرا شک مستلزم مبانی است. اما در عوض میتواند در تکتک باورهایش شک نماید. در نهایت، برای پرورش ذهنهای نقاد، بجای ساختار محافظهکارانه، میبایست فضاهای تربیتی، منعطف بوده و فرصت حضور در جامعه و کسب تجربه را برای فراگیران به منظور کسب جهان- تصویر مهیا سازد.