اثر مدل در برآورد پارامترهای ژنتیکی صفات وزن بدن در دو جمعیت بلدرچین ژاپنی

نویسندگان

1 دانش‌آموخته کارشناسی ارشد اصلاح نژاد دام، گروه علوم دامی، واحدآزادشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، آزادشهر، ایران.

2 استادیار گروه علوم دامی، واحدآزادشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، آزادشهر، ایران

3 استادیار گروه علوم دامی، واحدآزادشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، آزادشهر، ایران

doi
10.22092/asj.2019.124887.1858
چکیده

در تحقیق حاضر پارامترهای ژنتیکی صفات وزن بدن در هنگام تولد، 7، 14، 21، 28 و 35 روزگی در دو جمعیت بلدرچین ژاپنی سفید و وحشی و نیز در جمعیت‌های حاصل از تلاقی‌ بین این نژادها مورد ارزیابی قرار گرفت. بدین منظور 6 مدل حیوانی مختلف برازش شد و داده‌ها با استفاده از روش حداکثر درست‌نمایی محدود شده (REML) و نرم‌افزار ASREML تجزیه و تحلیل شدند. تفاوت مدل‌های برازش شده با یکدیگر در گنجاندن آثار ژنتیکی افزایشی مستقیم، ژنتیکی افزایشی مادری، محیطی دائمی مادری، کوواریانس اثر ژنتیکی افزایشی مستقیم و مادری و ترکیبات مختلف این آثار بود. بر اساس نتایج آزمون کای مربع، مدل شامل آثار ژنتیکی افزایشی مستقیم، ژنتیکی افزایشی مادری و محیطی دائمی مادری به عنوان مدل مناسب برای ارزیابی ژنتیکی وزن تولد در نظر گرفته شد. بر پایه این مدل، وراثت‏پذیری مستقیم (a2h)، وراثت‏پذیری مادری (m2h) و نسبت واریانس محیطی دائمی مادری به واریانس فنوتیپی (2c) این صفت، به ترتیب 01/0±13/0، 01/0±48/0 و 01/0±06/0 برآورد گردید. برای سایر صفات مرتبط با وزن بدن، مدل ساده که تنها شامل اثر ژنتیکی افزایشی مستقیم پرنده بود، به‌عنوان مدل مناسب انتخاب شد. وراثت‌پذیری مستقیم برای صفات وزن بدن از 7 تا 35 روزگی در دامنه ای از 29/0 تا 39/0 بود. نتایج تحقیق حاضر نشان داد که اثرات مادری تنها بر وزن تولد بلدرچین ها معنی‌داری بوده و در سنین بالاتر ژن های خود پرنده سهم اصلی را در بروز صفات مرتبط با وزن ایفا می‌کنند.