مبانی و شرایط تأثیر رفتار طرفها بر قرارداد در حقوق ایران، کامنلا و اسناد بینالمللی
نویسندگان
1 استادیار گروه حقوق، واحد شهر قدس، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 دانشجوی دکتری گروه حقوق خصوصی، واحد شهر قدس، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 استادیار، گروه حقوق، واحد شهر قدس، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.22034/ejs.2024.468682.1881چکیده
زمینه و هدف: هدف مقاله حاضر، بررسی این موضوع است که رفتار، باچه مبانی و شرایطی میتواند در قرارداد اثر گذاشته و التزامهای قرادادی طرف ها را تعیین کند. مواد و روشها: مقاله حاضر، توصیفی تحلیلی است. مواد و دادهها نیز کیفی است و از فیشبرداری در گردآوری مطالب و دادهها استفاده شده است. ملاحظات اخلاقی: در این مقاله، اصالت متون، صداقت و امانتداری رعایت شده است. یافتهها: امروزه رفتار به عنوان یکی از منابع تفسیر قرارداد دارای اعتبار است. در کامنلا در آرای متعددی این موضوع تأیید و شرایط آن تعیین شده است. در حقوق آمریکا این قاعده تأیید شده و در ماده 2-207 قانون متحدالشکل تجاری به آن اشاره شده است. در کنوانسیون بیع بین المللی کالا 1980 وین، و اصول حقوق قراردادهای اروپا و اصول قراردادهای بازرگانی بین المللی به موجب مواد متعددی صراحتاً اعمال و رفتار بعدی طرفهای قرارداد در تفسیر قرارداد و رفع ابهام از آن مقرر شده است. در حقوق ایران نیز، علاوه بر مبنای حاکمیت اراده و تبعیت عقد از قصد طرف ها و عدم انحصار ابراز اراده به الفاظ، این مبانی هم قابل استناد میباشند. نتیجه: احراز قصد و رضای شخص، آگاهی طرف مقابل و امکان اعتراض و ایراد از جانب او، انتساب و ارتباط عمل مزبور با قرارداد و قابلیت پذیرش رفتار مورد استناد در قرارداد در اوضاع و احوال مشابه میتوان رفتار را در تفسیر قرارداد و رفع ابهام و اجمال قرارداد و تکمیل موارد اطلاق و تعیین حقوق و تعهدات قراردادی موثر دانست.