بررسی تطبیقی نظریۀ اتحاد عاقل با معقول از دیدگاه فلوطین و ملاصدرا
نویسندگان
1 دانشیار گروه فلسفه و حکمت اسلامی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران.
2 دانشیار گروه فلسفه و کلام اسلامی، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.
3 دانشجوی دکتری فلسفه و کلام اسلامی، گروه فلسفه و کلام اسلامی، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.
doi
10.22099/jrt.2025.51880.3156چکیده
مسألة اتحاد عاقل با معقول از جمله مباحث فلسفی است که با ترجمة آثار فلاسفة نوافلاطونی وارد عالم اسلام گردید و متفکران مسلمان با آن آشنا شدند. فلوطین مهمترین نمایندة مکتب فلسفی نوافلاطونی است که مباحث گستردهای در مورد مسألة اتحاد عاقل با معقول مطرح نموده و استدلالهایی نیز از طریق واحد حقیقیبودن عقل مجرد، بالفعلبودن و بالقوهنبودن و در نهایت حاضربودن معقول نزد عاقل اقامه نموده است. در ذیل هریک از این مباحث، به بررسی و تطبیق دیدگاههای ملاصدرا در این زمینه پرداخته میشود. یافتههای این پژوهش آن است که هرچند در موارد بسیاری استدلالهای ملاصدرا قابل تطبیق با دلایل فلوطین است، ولی ملاصدرا اتحاد عاقل با معقول را در ادراک موجودات دیگر و هم چنین ادراکات حسی و خیالی نیز جاری میداند. درحالیکه فلوطین اتحاد عاقل با معقول را صرفاً در ادراک ذات مجرد تبیین و اثبات نموده است.