عملکرد، فراسنجه‌های خونی و متابولیسم شکمبه در میش‌های مصرف کننده منابع مختلف نشاسته و اسیدهای چرب در دوره انتقال

نویسندگان

1 گروه علوم دامی، دانشگاه ارومیه.

2 گروه علوم دامی، دانشگاه ارومیه.

3 گروه علوم دامی، دانشگاه ارومیه.

doi
10.22092/asj.2019.126687.1942
چکیده

هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی تاثیر منبع نشاسته و نوع مکمل چربی بر عملکرد، فراسنجه‌های خونی و خصوصیات تخمیر شکمبه‌ای در دوره انتقال میش‌های قزل بود. بدین منظور، آزمایشی با استفاده از ۲۰ رأس میش آبستن نژاد قزل با میانگین 3 سال سن و میانگین وزن بدن 2/2±65 کیلوگرم از ۳۰ روز قبل از زایش تا ۳۰ روز پس از زایش، در قالب یک طرح کاملا تصادفی و با روش فاکتوریل 2×2 اجرا شد. تیمارهای آزمایشی شامل: ۱) جیره بر پایه ذرت + اسیدهای چرب اشباع، ۲) جیره بر پایه ذرت + اسیدهای چرب غیراشباع محافظت شده در شکمبه، ۳)جیره بر پایه جو + اسیدهای چرب اشباع، ۴) جیره بر پایه جو + اسیدهای چرب غیراشباع محافظت شده در شکمبه بودند. نتایج نشان داد که در قبل از زایش، مصرف خوراک و افزایش وزن روزانه میش‌ها تحت تاثیر منبع نشاسته و نوع مکمل چربی و اثرات متقابل آنها قرار نگرفته است (05/0< p). در بعد از زایش اثر منبع نشاسته و منبع اسیدهای چرب بر تغییرات وزن میش‌ها معنی‌دار بود (05/0>P). قبل از زایش میزان NEFA در تیمار حاوی دانه جو و اسیدهای چرب اشباع به طور معنی‌داری بالاتر از سایر تیمارها بود (05/0>P). غلظت اسیدهای چرب فرار مایع شکمبه، ازت آمونیاکی و تعداد پروتوزوا تحت تاثیر اثرات متقابل منابع نشاسته و اسیدهای چرب فرار قرار گرفت ولی pH مایع شکمبه تفاوت معنی دار نداشت. نتایج این تحقیق نشان داد که منابع مختلف نشاسته و اسیدهای چرب بصورت متقابل می‌توانند متابولیسم دوره انتقال میش‌ها را تحت تاثیر قرار بدهد.