بررسی تغییرات کیفی میوۀ ازگیل (Mespilus germanica) طی رسیدن در دورۀ نگهداری در سردخانه

نویسندگان

1 دانشیار، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران.

2 استادیار، گروه علوم و صنایع غذایی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران

3 دانشیار، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران.

doi
10.22092/fooder.2020.127440.1237
چکیده

ازگیل (Mespilus germanica) یکی از میوه‌های بومی مناطق شمالی ایران است که علاوه بر مصارف خوراکی دارای کاربردهای فراوانی در درمان‌های خانگی است. پایین بودن عمر انبارمانی ازگیل و حساسیت زیاد آن به افت وزن و قهوه‌ای شدن، از محدودیت‌های این میوه برای ارائه به بازار است. هدف از تحقیق حاضر، بررسی تغییرات هندسی (استخراج شده از تصاویر)، تغییرات فیزیکی (ویژگی‌های بافتی و رنگی) و شیمیایی (مواد جامد محلول کل، اسیدیتۀ قابل تیتر و شاخص رسیدگی) ازگیل و تشخیص مرحلۀ رسیدن در دورۀ نگهداری با کمک ویژگی‌های یاد شده است. این ویژگی‌ها به سبب ارتباط مستقیم با کیفیت حسی و تاثیر بر سطح رسیدگی ازگیل، بااهمیت هستند. نتایج حاصل از این پژوهش نشان می­دهد که تمامی ویژگی‌ها مورد بررسی ازگیل در این دوره به­طور معنی‌دار (0.05 <p )  تغییر کرده­اند. نتایج همچنین مشخص می­کند که در دورۀ  نگهداری ازگیل در سردخانه، مقدار روشنایی (*L)، اسیدیتۀ قابل تیتر، سفتی بافت، زاویۀ رنگ و شاخص رسیدگی کاهش اما مقدار افت وزن، قرمزی (*a)، زردی (*b)، کروما، مواد جامد محلول کل و pH افزایش یافته است. با کمک شاخص رسیدگی می‌توان ازگیل را بر اساس زمان نگهداری به سه گروهازگیل تازه، ازگیل کامل رسیده و ازگیل بیش از حد رسیده تقسیم‌بندی کرد. نتایج پژوهش حاکی از ارتباط معنی‌دار (0.05<p ) بین مرحلۀ رسیدگی ازگیل و خصوصیات هندسی آن است. می‌توان از نتایج این پژوهش برای تحقیقات تکمیلی به­منظور ایجاد سیستم جداسازی و طبقه‌بندی ازگیل بر اساس ویژگی­های ظاهری و فیزیکی‌و‌شیمیایی استفاده کرد.