فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این پژوهش به منظور ارائۀ راهکارهای مناسب برای افزایش عمر انباری پیازدر استان هرمزگان اجرا شد. به منظور کیورینگ، ارقام پیاز پریماورا (Primavera) و تگزاس ارلی گرانو (Texas Early Grano) بهمدت دو روز در نور آفتاب قرار داده شدند. پیازها در توری پلاستیکی بسته‌بندی و به مدت سه ماه در سه انبار سنتی بهینه‌شده بادمای 2±33 درجه سلسیوس و رطوبت نسبی 4±49 درصد، انبار کنترل‌شده با دمای 1±9 درجه سلسیوس و رطوبت نسبی 5±65 درصد و انبار کنترل‌شده با دمای 1±5 درجه سلسیوس و رطوبت نسبی 5±70 درصد نگهداری شدند. هر 15 روز یک‌بار افت وزن، درصد جوانه‌زنی و لهیدگی، مواد جامد انحلال‌پذیر، مادۀ خشک، و سفتی بافتنمونه‌ها اندازه‌گیری شد. نتایج بررسی‌ها نشان داد در سه ماه انبارداری، تغییرات معنی‌داری در صفات کیفی هر دو رقم پیاز رخ داده‌است. تغییرات درصد مواد جامد انحلال‌پذیر، سفتی بافت و مادۀ خشک پیاز طی انبارداری به‌صورت غیرخطی بود. مواد جامد انحلال‌پذیر رقم پریماورا بعد از 15 روز افزایش و سپس کاهش داشت. بعد از دو ماه انبارداری، رقم تگزاس نسبت به پریماورا به علت بالاتر بودن مادۀ جامد انحلال‌پذیر و درصد مادۀ خشک، ماندگاری بیشتری داشت. در دمای محیط، بعد از سه ماه، کاهش وزن هر دو رقم بیش از 1.5 برابر ماکزیمم اولیه (11.51 درصد) به دست آمد و در انبارهای سرد، بعد از سه ماه، کاهش وزن هر دو رقم کمتر از 2 درصد بود. هر دو رقم پیاز بعد از 45 روز انبارداری در انبار سنتی، پوسیدگی نداشتند و کاهش وزن آنها کمتر از 3 درصد بود.