تبیین دیدگاه‌های کلامی امامیه و زیدیه در مسأله صفات خبری، حکم مرتکب کبیره و امامت

نویسندگان

1 مدرس جامعه الزهرا (س)

doi
10.22034/kalam.2022.342
چکیده

فرقه امامیه و زیدیه دو فرقه شیعی­اند که در برخی مسائل کلامی مانند صفات خبری، حکم مرتکب کبیره و امامت اختلاف نظر دارند. تحلیل دیدگاه­های دو فرقه در این مسائل به دلیل تأثیر در تبیین آموزه­های دینی، اهمیت دارد. یافته­های پژوهش که با پردازش توصیفی تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه­ای و نرم افزاری به دست آمد این است که امامیه بر خلاف برخی از متکلمان زیدیه، صفات خبری را تأویل می­بردند؛ امامیه مرتکب کبیره را مؤمن فاسق و غیرخالد در جهنم و زیدیه او را فاسق و خالد در جهنم می­دانند؛ در اغراض امامت، امامیه قائل به اغراض علمی و عملی و زیدیه صرفا قائل به اغراض عملی هستند؛ امامیه ویژگی­های امام را عصمت، افضلیت و دارا بودن علم لدنی می­دانند، اما زیدیه عصمت را شرط ندانسته، افضلیت را با شرط تخصیص پذیرفته و قائل به علم لدنی نیستند؛ امامیه در تعیین امام، نص قولی و فعلی و زیدیه تنها نص قولی را می­پذیرند؛ امامیه قائل به انحصار ائمه در دوازده نفرند، اما زیدیه حصر در دوازده امام را نمی­پذیرند.