بهبود کارایی مصرف آب با مدیریت زمان آبیاری (محلول دهی) در کشت بدون خاک توت-فرنگی

نویسندگان
doi
10.22067/jhorts4.v1390i1.9734
چکیده

چکیده ظرفیت نگهداری پایین آب بسترهای مورد استفاده در سیستم های کشت بدون خاک باعث افزایش هدررفت آب و تنش در این کشت ها می شود. تنظیم دور آبیاری و مدیریت محلول رسانی می تواند سبب کاهش مشکلات احتمالی گردد. در این تحقیق مدیریت آبیاری (محلول دهی) در کشت بدون خاک توت فرنگی گلخانه ای مورد مطالعه قرار گرفت تا واکنش گیاه به شیوه محلول رسانی ارزیابی گردد. بدین منظور مقدار کل آب مورد نیاز گیاه محاسبه شد و به دو صورت یکباره در اول صبح و تقسیم به دفعات مکرر (آبیاری تدریجی) طی چهار مرحله ساعات 8، 10، 12، و14 در اختیار گیاهان قرار گرفت. نتایج نشان داد آبیاری تدریجی در روز باعث بهبود رطوبت بستر، کاهش مقاومت روزنه ای و بهبود پتانسیل آب برگ و در نتیجه افزایش عملکرد توت فرنگی می شود. با استفاده از این تکنیک کارایی مصرف آب توت فرنگی در کشت بدون خاک بهبود یافت. واژه های کلیدی: محلول دهی، مقاومت روزنه ای، پتانسیل آب برگ، عملکرد توت فرنگی

کلیدواژه‌ها