توصیف و مقایسه الگوی رشد صفات مورفولوژیکی مرغهای بومی اصفهان با استفاده از سه مدل غیر خطی

نویسندگان

1 دانشیار، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد- ایران.

2 استادیار، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد- ایران.

3 دانشجوی دکتری تغذیه طیور، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد- ایران.

doi
10.22092/asj.2019.124345.1822
چکیده

این تحقیق به‌منظور توصیف و مقایسه سه مدل غیرخطی جهت بررسی الگوی رشد قطعات بدنی جوجه‌های بومی اصفهان انجام گرفت. بدین منظور از اطلاعات رشد یک‌روزگی تا پایان 12 هفتگی از تعداد2۰0 قطعه (۱۱۲ نر و ۸۸ ماده) جوجه بومی استفاده شد. جوجه‌ها در روز اول توزین و با نوارهای رنگی پلاستیکی روی یک‌پا شماره‌گذاری شدند و تا پایان دوره به‌صورت ‌هفتگی وزن‌کشی شدند. در پایان هفته‌های 3، 6، 9 و 12 طول و قطر ران، طول و عرض سینه و طول و قطر ساق پا اندازه‌گیری شدند. جهت برازش داده‌های رشد اندازه‌های بدن با سن پرنده از سه تابع غیرخطی ریچارد، گمپرتز و لجستیک استفاده شد. بر اساس شاخص‌های برازش و آماره‌های آماری، نتایج حاکی از برازش مشابه برای هر سه مدل مورداستفاده بود (90/0 ≤r2adj)، اما در بین مدل‌های فوق تابع رشد گمپرتز ازنظر آماره‌های برازشی وضعیت بهتری داشت. برای جوجه‌های نر اندازه‌های بدن در سن بلوغ بزرگ‌تر و با نرخ رشد کمتری حاصل شد. همچنین جوجه‌های نر دیرتر به نقطه عطف منحنی رشد رسیده و در این سن نیز دارای اندازه‌های بدنی بزرگ‌تری بودند. همبستگی اندازه‌های بدن و وزن زنده در هفته ۱۲ برای هر دو جنس مثبت و معنی‌دار (۰۱/۰p <) و متوسط به بالا (۸۲/۰< r < ۳۰/۰) به دست آمد. با توجه به تفاوت الگوی رشد قطعات بدنی برای نرها و ماده‌ها توصیه می‌شود که در هنگام پرورش به این مورد توجه شود.