تحلیلی بر برنامه درسی کارآموزی: از محیطهای یادگیری آشوبناک تا سازنده گرا
نویسندگان
1 دانشگاه فردوسی مشهد
2 فردوسی مشهد
doi
10.22067/fe.v5i1.38571چکیده
یکی از اصلیترین کارکردهای نظام آموزش دانشگاهی فراهم نمودن نیروی انسانی مورد نیاز نهادها و بخشهای مختلف جامعه میباشد، کارکردی که شاید امروز به اصلیترین چالش و آسیب این نظامهای آموزشی تبدیل شده است. این همه در حالی است که در برنامه درسی رشتههای مختلف، واحدهای درسی جهت کارآموزی دانشجو در محیطهای سازمانی پیش بینی شده است. مقاله حاضر در جستجوی عوامل پدیدار گشتن این وضعیت میباشد و علت اصلی را نوع مواجهه با طراحی این محیطها میداند. چنانچه با اتخاذ رویکردی سازنده گرایانه و کل نگر، مسائل و پروژههای واقعی محیط کار محور فعالیتهای کارآموزی قرار گیرد، میتوان به شکل گیری رویکردی برد- برد کمک نمود. مقاله حاضر سعی میکند با معیار قرار دادن اصول اولیه آموزش به نقد محیطهای کارآموزی پرداخته و با تأسی بر نظریه کسب دانش، سازنده گرایی را مناسب طراحی اینگونه محیط ها می داند و به تشریح فرایند طراحی محیطهای یادگیری سازنده گرا جهت گذراندن درس کارآموزی می پردازد.