فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف از مطالعه حاضر بررسی اثرات تزریق درون تخم‌مرغی سطوح مختلف منابع عنصر روی (آلی و معدنی) بر برخی از پارامترهای تفریخ، خصوصیات اسکلتی و عملکرد جوجه‌های گوشتی است. درمطالعه حاضر 480 عدد تخم‌مرغ در 6 تیمار 20 عددی با 4 تکرار انجام گرفت. تیمارها شامل 1) بدون تزریق، 2) تزریق نیم سی‌سی سرم فیزیولوژی، 3) تزریق 80 میکروگرم سولفات روی محلول در نیم سی‌سی سرم فیزیولوژی، 4) تزریق 100 میکروگرم سولفات روی محلول در نیم سی‌سی سرم فیزیولوژی، 5) تزریق 80 میکروگرم کیلات روی محلول در نیم سی‌سی سرم فیزیولوژی و 6) تزریق 100 میکروگرم روی-متیونین محلول در نیم سی‌سی سرم فیزیولوژی در روز 17 انکوباسون بود. بعد از تفریخ، از هر تکرار 2 جوجه انتخاب و استخوان ران پای راست برای سنجش عنصر روی برداشته شد.نتایج نشان داد وزن جوجه‌های تفریخ شده تفاوت آماری معنی‌داری ندارند و بالاترین درصد تفریخ مربوط به تیمارهای تزریق 100 میکروگرم روی- متیونین و تزریق 80 میکروگرم سولفات روی است (p <0.05). همچنین تزریق منبع آلی و معدنی روی سبب افزایش وزن و مقدار روی استخوان درشت نی می شود(p <0.05).تزریق درون تخم‌مرغی 80 و 100 میکروگرم روی- متیونین به افزایش مقدار روی درشت نی در سن 21 روزگی منتهی شد (p <0.05). طول درشت‌نی نیز با تزریق درون تخم‌مرغی تزریق 100 میکروگرم سولفات روی و تزریق 80 میکروگرم روی- متیونین نسبت به دیگر تیمارها افزایش نشان داد (p <0.05). تفاوت آماری معنی‌داری در قابلیت هضم ایلئومی(خوراک مصرفی، افزایش وزن و ضریب تبدیل غذایی)با تزریق درون تخم‌مرغی سطوح مختلف منابع آلی و معدنی عنصر روی دیده نشد.