سفر زائرین خارجی به مشهد و تأثیر آن بر ارتباطات میان‌فرهنگی اجتماعات شیعی

نویسندگان

1 گروه علوم اجتماعی. دانشکده ادبیات. دانشگاه فردوسی مشهد

2 کارشناسی ارشد

doi
چکیده

هدف اساسی نوشتار حاضر این است که نشان دهد؛ سفرهای زیارتی، ارتباطات میان­فرهنگی اجتماعات شیعی را تقویت می­کند. بررسی انجام شده بر تجارب ارتباطی یک نمونه تصادفی 598 نفره از زائرین خارجی از چهار ملیت عراقی، عربستانی، کویتی و بحرینی در مشهد نشان می­دهد که؛ سفر زیارتی با دو ویژگی طول و تعداد سفر، تأثیر کاملا معنادار و مثبت بر ارتباطات میان­فرهنگی (روابط اجتماعی و فرهنگی مهمان- میزبان) دارد. اگرچه، نا­آشنایی­های زبانی، مانعی برای ارتباط میان فرهنگی است، اما با کنترل آماری اثر مانع زبانی، تأثیر طول و تعداد سفر بر ارتباطات میان­فرهنگی، همچنان معنادار و مثبت باقی می­ماند. یافته مذکور، اولا متضمن این معناست که زیارت به­عنوان یک مناسک مذهبی، فرصت ارتباطات غیرکلامی متعددی را بین مهمان و میزبان فراهم می­آورد؛ که با وجود ناآشنایی­های زبانی، ارتباطات میان­فرهنگی را تقویت می­کند و دوم اینکه؛ زیارت و سفرهای زیارتی این پتانسیل را دارد که علی­رغم موانع زبانی و تفاوتهای فرهنگی زائرین، پیوندهای اجتماعی گوناگونی را در بین پیروان یک مذهب از ملیت­های مختلف ایجاد نماید.