حکمت متعالیه: عام یا خاص؟ (ماهیتشناسی میراث متعالیهی حکمای مسلمان)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.
2 دانشیار گروه فلسفه و کلام اسلامی، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.
doi
10.22099/jrt.2024.48441.2930چکیده
آیا حکمت متعالیه وصف اختصاصی فلسفهی صدراست و یا این که میراث قدیمی و جریانعامتری را شامل میشود؟ پاسخ ایجابی به پرسش اخیر اهمیت ویژهای دارد چه آن که میتواند فلسفه اسلامی را به جریان معنوی ویژهای متصل کند که فهم آن به شناسایی عناصر ذاتی فلسفه اسلامی میانجامد؛ بدین ترتیب نویسندگان پژوهش پیشرو به منظور یافتن پاسخِ پرسشهای اخیر با روش تاریخی، انتقادی و در برخی موارد مقایسهای به تبیین و تحلیل چیستی حکمت متعالیه میپردازند و در نهایت به این نتیجه میرسند که حکمت متعالیه وصف عامِ جریان نو افلاطونیِ اسلامی است که از طریق تأکید فلوطین بر تعالی نفس و تعالی عقل، سنت معنوی ویژهای درون مکاتب فلسفی و عرفانی دنیای اسلام ایجاد میکند که یافتن حقیقت را نه در بحثهای نظری، بلکه در تعالی نفس از کثرات مادی و ماهوی و از طریق ریاضت و دستیابی به معرفت فنایی و کشفی جستجو میکند؛ معرفتی تنزیهی که به مثابه وجه تأویلی، مردانه، ثابت، جهانشمول و باطنی وحیِ الهی با وجوه تشبیهی، تفسیری، بیانی، زیباییشناختی، خیالی، درون فرهنگی و زنانه ظاهرکلام الهی کل واحدی را تشکیل میدهند که حکمت ذومراتب خالدهی متعالیهای را به ظهور میرسانند.