مقایسه مهارتهای اجتماعی دانشجویان نظام آموزش حضوری و الکترونیکی
نویسندگان
1 گروه تکنولوژی آموزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
2 گروه تکنولوژی آموزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
3 گروه تکنولوژی آموزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.22061/jte.2018.2459.1629چکیده
پیشینه و اهداف: از رایانه به عنوان ابزاری قدرتمند و در عین حال مقرون به صرفه در زندگی مردم برای هر کار و فعالیتی استفاده میشود. استفاده از رایانه در آموزش و پرورش، در سالهای اخیر به طور چشمگیری افزایش یافته است و در حال حاضر از رایانهها و فنآوریهای مرتبط در بسیاری از مدارس در سراسر جهان استفاده میگردد. ﺗﺎ ﭼﻨﺪی ﭘﯿﺶ اﻓﺮاد ﺑﺮای آﻣﻮزش و ﯾﺎدﮔﯿﺮی ﻧﯿﺎز ﺑﻪ زﻣﺎن و ﻣﮑـﺎن ﻣﺸﺨﺼـﯽ داﺷـﺘﻨﺪ ﮐـﻪ دورﻫﻢ ﺟﻤﻊ ﺷﻮﻧﺪ وﻟﯽ اﻣﺮوزه ﺑﺎ ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ ﻓﻨﺎوریﻫﺎی راﯾﺎﻧﻪ و ﺷﺒﮑﻪ ﺗﺎ ﺣﺪودی اﯾﻦ ﻧﯿـﺎز از ﺑﯿﻦ رﻓﺘﻪ اﺳﺖ و ﻫﺮﮐﺴﯽ ﺑﻪزودی ﻗﺎدر ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد ﻫﺮ ﭼﯿـﺰی را در ﻫﺮ زﻣـﺎﻧﯽ و ﻣﮑـﺎﻧﯽ ﯾﺎد ﺑﮕﯿﺮد. اﯾﻦ اﻣـﺮ در ﺳـﺎﯾﻪ ﻧﻈـﺎم ﺟﺪﯾـﺪی از آﻣـﻮزش ﺻـﻮرت ﻣﯽﮔﯿـﺮد ﮐـﻪ آﻣـﻮزش الکترونیکی نامیده میشود. مهارتهای اجتماعی شامل مؤلفههایی میباشند. تحملپذیری، نحوه واکنش در مواجهه با تعارض، تفکر انتقادی، تصمیم به قبول یا قطع یک عقیده و موفقیت براساس دلایل و شواهد منطقی، مسئولیتپذیری، بر عهده گرفتن کار یا وظیفهای و پاسخگو بودن نسبت به آن، فعالیتهای گروهی، شرکت در فعالیتهای دسته جمعی، انجام وظیفه، خویشتنداری، همدلی، به دست آوردن، غنی کردن و توسعه ارتباطات جدید با سایر افراد جامعه، احترام به دیگران، توجه به روابطی که موجب حفظ منزلت اجتماعی خود و دیگران میشود و در نهایت همکاری و هماهنگی با اعمال دیگران در جهت هدف مشترک از مؤلفههای مهارتهای اجتماعی هستند. از میان تمام سازمانهایی که نقش کلیدی در اجتماعی کردن افراد دارند، نظامهای آموزشی، اولین جایگاه رسمی جهت کسب تجربههای اجتماعی و از اساسیترین عنصر رشد اجتماعی افراد محسوب میشوند چرا که نظام تعلیم و تربیت هر جامعه زیربنای توسعه اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و فرهنگی آن جامعه به شمار میرود. هدف پژوهش حاضر مقایسه مهارتهای اجتماعی دانشجویان نظام آموزش حضوری و الکترونیکی بوده است. روشها: روش تحقیق، روش شبه آزمایشی با دو گروه آزمایشی میباشد. اولین اندازهگیری با اجرای یک پیش آزمون و دومین اندازهگیری با اجرای پس آزمون صورت گرفته است. به روش تصادفی ساده جمعاً 48 نفر، به عنوان گروه نمونه انتخاب شدند. دو گروهی که به این طریق تشکیل شد مشابه هم بودند و اندازهگیری متغیرهای وابسته برای هر دو گروه در یک زمان و تحت یک شرایط صورت گرفت. برای اندازهگیری از پرسشنامهی مهارت اجتماعی گرشام و الیوت استفاده شده است. جهت تجزیه و تحلیل داده های حاصل پژوهش، از روش تحلیل کوواریانس استفاده گردید. یافتهها: در نهایت نتایج نشان داد، بین میانگین دو گروه آزمودنی تفاوت معنیداری وجود دارد و محیط یادگیری الکترونیکی در میزان مهارتهای اجتماعی و مولفههای مهارتهای اجتماعی کاربران این محیط، عملکرد بهتری نسبت به آموزش حضوری (رو در رو) نشان داده است. نتیجهگیری: نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل دادههای تحقیق حاکی از آن است، که محیط یادگیری الکترونیکی بر میزان مهارتهای اجتماعی و مولفههای آن بر دانشجویان تاثیر مثبت دارد. دانشجویانی که در محیط یادگیری الکترونیکی قرار داشتند، نمرات بالاتری از گروه دیگر که تحت آموزش در محیط سنتی بودند کسب نمودند. این امر بیانگر موثر بودن محیط طراحی شده برای یادگیری الکترونیکی در میزان مهارتهای اجتماعی است.