مقایسه قابلیت ماشین‌کاری چدن نشکن آستمپر شده (ADI) و فولاد کم آلیاژی 42CrMo4 در فرآیند تراشکاری

نویسندگان

1 کارشناس ارشد مهندسی مکانیک، عضو باشگاه پژوهشگران جوان دانشگاه آزاد اسلامی تبریز

2 استادیار دانشکده فنی مهندسی ، دانشگاه آزاد شیراز

3 دانشیار دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه تبریز

4 کارشناسی ارشد مهندسی مکانیک، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد شیراز، باشگاه پژوهشگران جوان

doi
چکیده

در این مقاله تأثیر پارامترهای ورودی (سرعت برشی و سرعت پیشروی) بر پارامترهای خروجی (انرژی ویژه تراش و زبری سطح) در فرآیند ماشین­کاری چدن ADI و فولاد آلیاژی پایه کرم  42CrMo4مورد مطالعه قرار گرفته و قابلیت ماشین‌کاری آن‌ها با یک‌دیگر مقایسه شده است. بر اساس نتایج بدست آمده مشخص گردید که انرژی ویژه تراش در ماشین‌کاری چدن ADI بیش‌تر از فولاد 42CrMo4 می باشد و با افزایش سرعت برشی در هر دو نمونه، انرژی ویژه تراش کاهش می یابد. نتایج نشان می‌دهند که زبری سطح قطعات ماشین‌کاری شده چدنی بسیار کم‌تر از زبری سطح قطعات فولادی می‌باشد. هم‌چنین، به صورت مقایسه ای مشخص گردید با افزایش سرعت پیشروی، مقدار انرژی ویژه تراش برای هر دو ماده کاهش یافته و زبری سطح قطعات ماشین‌کاری شده افزایش می یابد.