تبیین رابطه بین شاخص های تاب آوری اجتماعی و زیست پذیری شهر بم
نویسندگان
1 گروه شهرسازی، واحد حاج قاسم سلیمانی، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران
2 دانشجوی دکتری شهرسازی، واحد حاج قاسم سلیمانی، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران
3 گروه شهرسازی مرکز تحقیقات راه ومسکن و شهرسازی ، تهران ، ایران
4 گروه علوم انسانی، واحد سیرجان، دانشگاه آزاد اسلامی، سیرجان، ایران
doi
10.22034/jgeoq.2023.313645.3391چکیده
این پژوهش با هدف تبیین رابطه بین شاخصهای تاب آوری اجتماعی و زیستپذیری شهر بم صورت پذیرفته است بر اساس معیار هدف در گروه پژوهشهای کاربردی، بر اساس معیار زمان گردآوری دادهها در گروه پژوهشهای پیمایشی میباشد. جامعه آماری ،ساکنین شهربم ، حجم نمونه با استفاده از نرمافزار SPSS SAMPLE POWER برابر با 385 نفر و شیوه نمونهگیری در این پژوهش نمونهگیری تصادفی ساده میباشد. ابزار تجزیهوتحلیل اطلاعات پرسشنامهای نرمافزارهای SPSS & AMOS وابزار گردآوری اطلاعات ، 2 پرسشنامه استانداد (تابآوری اجتماعی و زیستپذیری) میباشد. پایایی ابزار پژوهش نیز بر اساس آزمون آلفای کرونباخ برای پرسشنامه تابآوری اجتماعی (74/0) و برای پرسشنامه زیستپذیری (73/0) به تأیید رسیده است. که بهمنظور تعیین وجود یا عدم وجود رابطه بین متغیرها و برآورد و تعمیم نتایج بهدستآمده از حجم نمونه به جامعه آماری از آزمون ضریب همبستگی پیرسون و مدل همبستگی، آزمون تی تکنمونهای، آزمون تی نمونههای مستقل و ازآزمون آنوا برای ارزیابی دادههای پژوهش استفاده گردیده است.که با توجه به یافتههای این پژوهش؛ بین تابآوری اجتماعی و زیست پذیری یک رابطه مثبت و معنادار وجود دارد، تابآوری اجتماعی و زیست پذیری در جامعه آماری در حد مطلوب میباشد. در هر دو متغیر تابآوری اجتماعی و زیست پذیری میانگین اکتسابی مردان بیشتر از زنان میباشدوهمچنین تابآوری اجتماعی و زیست پذیری افراد با افزایش سن افزایش خواهد یافت. تابآوری اجتماعی و زیست پذیری در بین افراد با میزان تحصیلات بالاتر دارای میانگین بیشتری بوده و بیانگر آنست که تابآوری اجتماعی و زیست پذیری افراد با افزایش سطح تحصیلات افزایش خواهد یافت.