نقش نهاد قدرت در پیشبرد گفتمان «کثرتگرایی دینی» در تصوف ایرانی (با تأکید بر عصر مغول)
نویسندگان
1 گروه ادیان و عرفان، واحد تاکستان، دانشگاه آزاد اسلامی، تاکستان، ایران؛
doi
10.22059/jrm.2022.345280.630357چکیده
تأثیر ارادۀ نهاد قدرت بر شدت و ضعف گفتمان کثرتگرایی دینی در اندیشههای صوفیه مسألهای است که این مقاله میکوشد میزان و چگونگی آن را در سیر تاریخی تصوف ایرانی تا پایان قرن هفتم (با تاکید بر عصر مغول) نشان دهد. بررسیها نشان داد که ثبات و سلطۀ گفتمان انحصارگرایی دینی در مناسبات فرهنگی جامعۀ ایرانی تا قرن هفتم، برآیند پیوند متشرعه با نهادهای قدرت بوده و خلع ید متشرعه از قدرت سیاسی موجب بهحاشیهرفتن گفتمان فقه و رشد جریان تصوف، و در نتیجه اعتلای گفتمان کثرتگرایی دینی در آراء صوفیان شده است. نمونۀ تاریخی صحت این مدعا حکومت (غیر دینی و سپس دینی) مغولان در ایران است که تا زمانی که مسلمان نگشته و متشرعان را در مناسبات قدرت سهیم نکرده بودند، کثرتگرایی دینی در متون صوفیه گفتمان غالب بوده است؛ اما با مسلمانشدن مغولان پیوند مجدد متشرعه با قدرت مانع بسط گفتمان کثرتگرایی دینی در آثار صوفیه میشود.