جداسازی و شناسائی قارچهای مولد آنزیم فیتاز به منظور استخراج و استفاده آنزیم در خوراک دام و طیور
نویسندگان
1 دانشیار موسسه تحقیقات علوم دامی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج-ایران.
2 عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات علوم دامی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج-ایران
3 دانشیار موسسه تحقیقات واکسن و سرم سازی رازی- سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج-ایران.
doi
10.22092/asj.2019.121918.1703چکیده
در مطالعه حاضر، قارچهای بومی تولید کننده فیتاز از خاک و دیگر نمونههای محیطی(شامل خاک اطراف ریشه گیاهان تیره لگومینوز، فضولات گاو و بز، بستر مرغ، ورمی کمپوست، خاک معدن فسفر معدنی، آب فاضلاب، گیاهان و میوههای آلوده شده به قارچ و نمونههای قارچی تهیه شده از موسسه رازی(کنترل)، جداسازی وابتدا بر روی محیطسابورو دکستروز آگار به مدت 5 روز در انکوباتور و در دمای 28 درجه سانتیگراد، گرمخانه گذاری شدند. سپس بهمنظور شناسایی و جداسازی قارچهایی که توانایی تولید آنزیم فیتاز را داشتند، از محیط کشت غربالگری فیتاز (PSM) استفاده گردید. خصوصیات مورفولوژیکی سویههای قارچی با استفاده از میکروسکوپ نوری بررسی شدند. نمونههایی که تولید هاله شفاف کرده بودند برای سنجش میزان فعالیت آنزیمی فیتاز بر مبنای آزاد شدن یک نانومول فسفر در مدت یک دقیقه مورد ارزیابی قرار گرفتند. بر اساس میزان تولید آنزیم و مقدار بیومس تولیدی، تعدادی از گونه ها انتخاب شدند. بهترین محیط غربالگری و حداکثر فعالیت آنزیمی در5/5 pH= و در دمای 30 درجه سانتیگراد ثبت گردید. در پایان برای شناسایی کامل سویههای قارچ، روش توالی یابی با دستگاه ژنتیک آنالایزر مورد استفاده قرار گرفت. قارچهای فوزاریم اگزیسپروم با 11/130 واحد آنزیمی و آسپرژیلوس نایجر با 27/125 واحد آنزیمی با بیشترین مقدار تولید فیتاز شناسایی و محدوده روز پنجم تا هفتم برای مرحله استخراج و خالصسازی به عنوان بهترین زمان معرفی شدند. نتایج حاصل از بررسیهای مورفولوژیکی کاملا منطبق با نتایج شناسایی مولکولی بودند