بررسی تطبیقی دیدگاه کلامی دو مکتب قم و بغداد در خصوص تجهیز امام معصوم(ع) (مطالعه موردی: تجهیز موسی بن جعفر الکاظم(ع))
نویسندگان
1 فارغ التحصیل دکتری تاریخ تشیع دانشگاه اصفهان
2 محقق پسادکتری دانشگاه اصفهان
doi
10.22099/jrt.2022.42817.2627چکیده
تجهیز امام معصوم(ع) متوفی بدست امام معصوم در قید حیات یکی از مباحثی است که در اندیشه کلامی و فقهی شیعه مورد توجه قرار گرفته است. در این نوشتار با شیوه توصیفی تحلیلی به بررسی تطبیقی باور اعتقادی دو مکتب قم و بغداد در این خصوص پرداخته میشود. با بررسی رویکرد و دیدگاه دو مکتب قم و بغداد روشن میشود که مکتب قم با تَعبُد و التزام به روایات، تجهیز معصوم متوفی بدست معصوم بعدی را به عنوان قاعدهای قطعی، تغییرناپذیر و فرا زمانی و فرا مکانی میشناسد؛ حال آنکه فقهای متکلم مکتب بغداد بر خلاف فقهای محدث مکتب قم، نه تنها روایات وارده در خصوص تجهیز معصوم را در حوزه اخبار آحاد قرار میدهند؛ بلکه قطعیت و تغییرناپذیری این مسئله را به عنوان یک قاعدهی مسلم کلامی و فقهی نمیپذیرند.مکتب بغداد ضمن آنکه اولویت تجهیز معصوم را بدست معصوم بعدی پذیرفته است، اما آن را به درجهای از قطعیت ارتقا نداده است تا در صورتی که برای امام زنده در تجهیز امام متوفی موانع و محدودیتهایی به وجود آمد، همچنان خود را ملتزم و متعبد به این قاعده بداند. مکتب متکلمان و محققان، قائل به تجهیز امام حسین، امام کاظم و امام رضا(ع) بدست معصوم بعدی نیست. از گزارشهای تاریخی نیز چنین درک میشود که متولی تجهیز امام کاظم(ع) یکی از دوستان آن حضرت بوده است.