استفاده از سنجههای سیمای سرزمین در ارزیابی تغییرات ساختار چشمانداز حوزه آبخیز قرهسو کرمانشاه
نویسندگان
1 دانشگاه ارومیه
2 دانشگاه ارومیه
3 ارومیه
doi
10.22067/geo.v7i2.66958چکیده
امروزه تغییرات بدون برنامه کاربری اراضی به مشکلات حاد زیستمحیطی تبدیل شده است. هدف از این پژوهش، ارزیابی تغییرات ساختار چشمانداز حوزه آبخیز قرهسو به کمک سنجش از دور و با استفاده از سنجههای سیمای سرزمین در یک بازه زمانی 24 ساله، برای برنامهریزیهای فعلی و آتی استفاده از سرزمین در جهت توسعه پایدار حائز اهمیت است. برای تهیه نقشه کاربری اراضی از تصاویر ماهوارهای لندست 5 سال 1991 و لندست 8 سال 2015 استفاده شد. بهمنظور بررسی تغییرات کاربری اراضی در این بازه زمانی از سنجههای تعداد لکّه، تراکم لکّه، درصد پوشش سیمای سرزمین، بزرگترین لکّه در سطح کلاس و از سنجههای تعداد لکّهها، تراکم لکّه، تنوع شانون و پیوستگی در سطح سیمای سرزمین در نرمافزار Fragstats استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد در سطح کلاس با استفاده از سنجههای درصد پوشش، تعداد لکّهها، تراکم لکّه و مساحت بزرگترین اندازه لکّه کاربری انسانساخت افزایش یافته که این موضوع موجب کاهش شدید اندازه بزرگترین لکّه مرتعی (از 2/15 درصد به 82/0) شده است که زمانی به هم پیوسته و دارای یکپارچگی زیادی بودهاند. این فرایند تغییرات در سیمای سرزمین منجر به کاهش بازدهی و کوچک شدن قطعات کلاس اراضی مرتعی (نزول 36 درصدی) گردیده است. نتایج در سطح سیمای سرزمین نیز بهطور کلی نشان داد سیمای سرزمین تکهتکهتر و از نظر میزان یکپارچگی عناصر ساختاری، ناپیوستهتر (از 27/48 درصد به 45/41) و از نظر نوع کاربری پوشش موجود در واحد سطح متنوعتر (از 11/1 به 20/1) شده است.