نقش عشق در روابط بین نظام خانواده و اخلاق اجتماعی در فلسفۀ عملی ملاصدرا
نویسندگان
1 استاد گروه فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه اصفهان
2 دانشجوی دکتری تخصصی رشتۀ فلسفه اسلامی، گرایش حکمت متعالیه، دانشگاه اصفهان
3 دانشیار گروه فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه اصفهان؛
doi
10.22059/jrm.2022.334968.630284چکیده
از ساحتهای مغفول حکمت صدرا عشق مجازی نفسانی و نسبت آن با شاکلۀ درونی خانواده است. خانواده و استحکام آن رکن اصلی اخلاق اجتماعی است و مشکلاتش نتایج مخربی در عرصههای مختلف جامعه میگذارد. تحلیلهای ملاصدرا در مورد ویژگیها و لوازم عشق مجازی نگاه ما را به جایگاه رفیع عشق در ساختار خانواده و نقش آن در اخلاق اجتماعی معطوف میسازد. پیامدهای این عشق با تحول در بینش و نگرش همسران و تحتالشعاع قرار دادن مؤلفههایی چون محبت، تعهد و صبر، آنها را در حیطۀ رفتاری، اخلاقی و معنوی به سمت تعالی پیش میبرد. به موازات آن، خشونت و شهوتپرستی و خیانت از میان میرود و نظام تعلیموتربیت فرزندان ارتقا مییابد که در نهایت سامانیافتن نظام خانواده به پرورش نسلی فرهیخته میانجامد و کامیابی دنیوی و اخروی را در پی دارد و بیتردید جامعه نیز از مطلوبیت آن بهرهمند خواهد شد. در این پژوهش به تبیین چگونگی این تحولات در سایۀ عشق مجازی نفسانی میپردازیم.