اثر سطوح مختلف پوست انار بر فراسنجههای تخمیر شکمبه، تجزیهپذیری، تولید گاز و جمعیت پروتوزوا در گوسفند زل
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم دامی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
2 دانش آموخته کارشناسی ارشد تغذیه دام دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
3 دانشیار گروه علوم دامی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری.
doi
10.22092/asj.2018.121168.1663چکیده
هدف از این آزمایش بررسی سطوح مختلف پوست انار بر تولید گاز در شرایط آزمایشگاهی و تجزیهپذیری شکمبهای، جمعیت پروتوزوآ، فراسنجههای تخمیر شکمبه و در گوسفند زل بود. در این مطالعه از 3 رأس میش دارای فیستولا شکمبه ای نژاد زل با میانگین وزن10/2±40 کیلوگرم و سن تقریبی 24 ماه در قالب یک طرح کاملاً تصادفی، استفاده شد. تیمارهای آزمایشی شامل تیمار شاهد (بدون پوست انار) و تیمارهای حاوی سطوح 5، 10 و 15 درصد پوست انار بودند. تجزیهپذیری شکمبهای ماده خشک و الیاف نامحلول در شوینده خنثی نشان داد که مقدار بخش تندتجزیه، کندتجزیه و بالقوه قابلتجزیه در تیمار شاهد نسبت به سایر تیمارها به طور معنیداری بیشتر بود (05/0>P). نتایج تجزیهپذیری پروتئین خام بخش تندتجزیه، کندتجزیه و بالقوه قابلتجزیه در تیمار شاهد و تیمار حاوی 5 درصد پوست انار نسبت به سایر تیمارها به طور معنیداری بالاتر بود (05/0>P). بالاترین میزان کل گاز تولید شده در 96 ساعت، انرژی قابل متابولیسم و قابلیت هضم ماده آلی در جیره شاهد مشاهده گردید و بین جیرههای آزمایشی نیز تفاوت معنیداری وجود داشت (05/0>P). بهطور کلی نتایج نشان داد که مصرف پوست انار تا سطح 5 درصد در جیره باعث ایجاد کمترین اثرات منفی روی فراسنجههای شکمبهای مانند تجزیهپذیری مواد مغذی و جمعیت پروتوزوآ شد.