تاثیر ابعاد فیزیکی کلاس بر ارتقا مشارکت دانشآموزان در فرایند یادگیری فعال
نویسندگان
1 گروه معماری و شهرسازی، دانشگاه بجنورد، بجنورد، ایران
2 دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
3 دانشکده معماری و شهرسازی ، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
doi
10.22061/tej.2017.631چکیده
ادراک و تجربة کسبشده درون مدرسه معاصر نتوانسته زمینهساز مناسب یادگیری فعال انسان باشد. بهطورکلی مشارکت کردن رکن اصلی در یادگیری فعال است که امروزه تعلیم و تربیت و یادگیری در دوره راهنمایی، بر مشارکت فعال دانشآموزان در جریان یادگیری، تأکید دارد. با توجه به اهمیت یادگیری فعال در این مقاله مؤلفههای مؤثر در این نوع یادگیری مشخص گردید، از بین 3 مؤلفة مؤثر در یادگیری فعال، مؤلفه مشارکت در فرایند یادگیری انتخاب میگردد که بعد از بررسی و مطالعة الگو، عوامل مؤثر بر مشارکت کودک در فرایند یادگیری به ترتیب 2 الگو شامل الگوی اجتماعی، الگوی فعالیتی برای مشارکت در فرایند یادگیری تعیین گردید. در این مقاله که روش تحقیق مورداستفاده ترکیبی از دو روش کمی و کیفی است، در بخش کمی از آزمون T تک متغیره و در بخش کیفی از روش نمونة موردی و روش تحلیل محتوا در تحلیل مصاحبهة نیمه ساختاریافته استفاده شد. جامعة آماری در بخش کمی شامل 279 نفر از دانشآموزان مقطع راهنمایی شهر بجنورد و در بخش کیفی شامل 43 نفر از دانشآموزان مقطع هفتم در یکی از مدارس راهنمایی پسرانه شهر بود. نتایج تحقیق نشان داد اکثریت پاسخدهندهها اندازة کوچک کلاس را ترجیح میدهند. یافتههای تحقیق با تةکید بر مفهوم مشارکت در فرایند یادگیری، معیارهای تعاملات اجتماعی، فعالیت فردی و گروهی، درگیری و تجربه در فرایند یادگیری را برای طراحی فضای بسته آموزشی مطرح میسازند که درنهایت تعاملات بهعنوان مهمترین معیار مطرح گردید.