اولویّتبخشی به ایمنسازی بافت فرسودهی کلانشهر کرج با استفاده از مدل ارزیابی چندمعیاری
نویسندگان
1 استاد دانشکدهی جغرافیا، دانشگاه تهران
2 دانشجوی دکترای جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه تهران
3 استاد دانشکدهی جغرافیا، دانشگاه تهران
4 دانشیار دانشکدهی جغرافیا، دانشگاه تهران
doi
چکیده
پایداری شهری، در گرو دگرگونی و تغییر تدریجی حیات شهر در ابعاد گوناگون و به سوی سازگاری با نیازهای زمانی ـ مکانی است و تحقّق نیافتن این سازگاری، کمکم سبب فرسودگی بافت شهرها میشود. کرج بهمانند کلانشهری جوان که از عمر جدید آن (بهعنوان هستهی مکمّل در مجموعهی شهری تهران) کمتر از نیم قرن میگذرد، ازجمله شهرهایی است که با توجّه به ناسازگاری زمانی بافت آن (معاصرسازی) با مشکل وجود 551 هکتار بافت فرسودهی شهری روبهروست و بر این اساس، ضرورت ایمنسازی بافتهای مسئلهدار این شهر در ابعاد مختلف اجتماعی، زیستمحیطی و کالبدی گریزناپذیر است. با توجّه به پیچیده و چند بُعدی بودن موجودیت بافتهای فرسودهی شهری، مدل ارزیابی چند معیاری AHP با ماهیتی کمّی ـ کیفی و توانایی بهرهگیری از برنامهریزی مشارکتی و ترکیب با سامانهی اطلاعات جغرافیایی (ساج) بهعنوان مدل کارآمدی برای ارزیابی و اولویّتبخشی به ایمنسازی بافت فرسودهی کلانشهر کرج انتخاب و شاخصهای مورد بررسی (اجتماعی، کالبدی و زیستمحیطی) در چهارچوب درختچهی سلسلهمراتبی به هشت زیر شاخص تبدیل و بهصورت دودویی (تطبیقی) در پهنههای چهارگانهی منتخب کلانشهر کرج (کرج کهن، حصارک، مهرشهر و فردیس) ارزیابی شدند. یافتههای پژوهش نشان میدهند که ابعاد اجتماعی مؤثّر در ایمنی بافتهای فرسودهی شهر کرج با ضریب بالای 55/0 % بیشترین اثربخشی را در ناامنی زندگی در بافتهای فرسوده این شهر داشته است و در این میان پهنهی حصارک و کرج کهن با بیشترین اثرپذیری از ابعاد اجتماعی و کالبدی ناامنی، در اولویّت ایمنسازی قرار گرفتهاند و پهنهی فردیس بهعنوان جامعهی ایمن شهر کرج انتخاب شد.