معلم آینده؛ تغییر در نقش و وظایف در محیط‌های دیجیتالی بر اساس نظریة ارتباط‌گرایی

نویسندگان

1 فناوری اطلاع رسانی در آموزش عالی دانشگاه شهید بهشتی تهران- دبیر آموزش‌وپرورش شهرستان مریوان ، ایران

2 گروه دانشکده فنی - مهندسی دانشگاه تهران، تهران، ایران

3 گروه فناوری اطلاع‌رسانی در آموزش عالی ، تهران، ایران

4 گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه شهید بهشتی / عضو هیات علمی وابسته دانشگاه لیمریک - ایرلند، تهران، ایران

doi
10.22061/tej.2017.635
چکیده

 هدف پژوهش حاضر بررسی و بازتعریف نقش معلم در محیط‌های جدید و سرشار از فناوری بر طبق دیدگاه نظریه‌پردازان ارتباط­گرایی است. رویکرد پژوهش کیفی و روش آن، تحلیل محتوای کیفی مایرینگ می‌باشد. جامعة موردپژوهش کلیة مقالاتی (94 مقاله) هستند که از سال 2003 تا 2015 در مورد ارتباط نظریة ارتباط­گرایی با یادگیری در ژورنال‌های معتبر حیطة آموزش و با کلمات کلیدی مشخص یافت شده‌اند. جامعة نمونه 16 مقاله است که این تعداد، از جامعه براساس اشباع نظری داده‌ها و به‌صورت هدفمند انتخاب شدند. داده‌های پژوهش از تحلیل کیفی - قیاسی اسناد جامعة نمونه گردآوری شدند. با تجزیه‌وتحلیل داده‌ها، پاسخ سؤال پژوهش در 16 زیر­مقوله مشخص و با روش کدگذاری باز در 5 مقوله اصلی دسته‌بندی شدند. نتایج تحلیل منجر به تشخیص نقش‌های مهم معلم به‌صورت یک الگو در محیط‌های آموزشی مبتنی بر فناوری بر طبق نظریة یادگیری ارتباط­گرایی گردید.