آشکارسازی تغییرات پوششی و کاربری اراضی با رویکرد به مجموعههای فازی (مطالعهی موردی: شهر گرگان)
نویسندگان
1 استادیار گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه گلستان
2 کارشناس ارشد جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه تهران
3 کارشناس ارشد جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه تهران
4 کارشناس ارشد سنجش از دور و GIS، دانشگاه تربیت مدرس
doi
چکیده
توسعهی ارتباطات جهانی در ابعاد مختلف و گسترش شهرها، شرایطی را بهوجود آورده است که انسان خواسته یا ناخواسته، پا را از چارچوب مجاز بهرهبرداری ضابطهمند از محیط زیست فراتر گذاشته است که سبب افزایش روند تغییرات غیراصولی در کاربری زمین شده است. در تخریب زمینهای کشاورزی اطراف شهرها و روستاهای مجاور، عوامل خارجی، مانند تصمیمات سیاسی، تغییر در استانداردهای زندگی و فنآوری، آثار نیروهای بازار و فشار توسعهی شهر، بسیار مؤثّر است و آثار عمیق و پُرشتابی در نابودی زمینهای کشاورزی بر جای میگذارد. در این پژوهش برآنیم تا به تأثیر گسترش افقی شهر گرگان بر تغییر کاربری کشاورزی و جنگلی، پیشبینی روند تغییرات و تعیین مناطق جنگلی و کشاورزی مهم، از نظر خطر تبدیل به شهر بپردازیم. برای پیبردن بهشدّت و میزان تغییرات کاربری در محدودهی شهر گرگان تصاویر LISS III سال 2007 ماهواره، IRS-1D و TM سال 1991 ماهواره لندست منطقه، مورد استفاده قرار گرفت. نقشهی تغییرات کاربری و پوشش منطقه با استفاده از نرمافزارهای ERDAS و ENVI بهعنوان نرمافزارهای پردازش تصاویر ماهواره و Arc GIS بهعنوان نرمافزارهای سامانهی اطلاعات جغرافیایی تهیّه شد. با استفاده از الگوریتمهای مناسب از لحاظ هندسی و رادیومتریک، بازنگریهای لازم انجام شد. برای تجزیه و تحلیل تغییرات کاربری از ترکیب روشهای تفریق تصاویر، همچنین تقسیم تصاویر و تحلیل مؤلّفههای اصلی با استفاده از رویکرد فازی، احتمال تبدیل کاربریها مورد بررسی قرار گرفت. یافتههای حاصل از پژوهش نشان داد که مناطق جنوبی شهر گرگان، از نظر میزان تغییر کاربری در ردهی اوّل بوده و در ردههای بعدی، بیشترین تغییرات مربوط به زمینهای هموار و دشت شهر گرگان در شمال و شمالشرق است و بهکارگیری امور حفاظتی برای کنترل تبدیل اراضی مرغوب کشاورزی و چشماندازهای زیبای جنگلی ناهارخوران به شهر در این مناطق، اهمّیّت بیشتری دارد.