شناسایی و رتبه بندی چالشهای یادگیرندگان در آموزش و بهسازی مجازی منابع انسانی (مطالعة موردی: دانشگاه شهید بهشتی)
نویسندگان
1 گروه آموزش و بهسازی منابع انسانی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
3 گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22061/tej.2016.606چکیده
آموزش مجازی یکی از مهمترین مؤلفههای آموزش مستمر است و به اعتقاد سازمانها نقش و مزایای قابلملاحظهای در آموزش و بهسازی منابع انسانی دارد. اما باید خاطرنشان کرد که، تحقق این مزایا و استفادة بهینه از ظرفیتهای آموزش مجازی مستلزم شناسایی و رفع موانع پیش روی آن است. ازاینرو، پژوهش حاضر با هدف شناسایی و رتبهبندی چالشهای یادگیرندگان در آموزش و بهسازی مجازی منابع انسانی دانشگاه شهید بهشتی و به شیوة توصیفی- پیمایشی انجامشده است. جامعة آماری پژوهش کلیة کارکنان دانشگاه شهید بهشتی (166 نفر) بود که حداقل در یک دورة آموزش بهصورت مجازی شرکت کرده بودند و تعداد 115 نفر از آنان بهعنوان نمونه، بر اساس نمونهگیری تصادفی خوشهای و با استفاده از جدول کرجسی- مورگان انتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسشنامهای محققساخته بود که گویههای آن بر اساس مرور پیشینة پژوهش و مراجعه به مقالات و پایاننامههای مرتبط و مشابه طراحی و تدوین شد. روایی پرسشنامه مذکور توسط 5 نفر از صاحبنظران آموزش مجازی و منابع انسانی؛ و پایایی آن با محاسبة آلفای کرونباخ 95/0تأیید شد. دادههای حاصل با استفاده از شاخصهای آمار توصیفی (میانگین، انحراف معیار) و آمار استنباطی (t تک نمونهای و آزمون رتبهبندی فریدمن) تجزیهوتحلیل شدند. نتایج نشان دادند که مهمترین چالشهای بهکارگیری آموزش مجازی در آموزش و بهسازی منابع انسانی به ترتیب مربوط به چالشهای آموزشی با میانگین رتبهای (99/2)، و زیرساختی- فنی با میانگین رتبهای (74/2) است. نتایج تحقیق همچنین نشان داد که، چالشهای فرهنگی-اجتماعی و اخلاقی برای بهکارگیری آموزش مجازی در آموزش و بهسازی منابع انسانی، از کمترین میزان اهمیت برخوردار هستند. کاربردهای یافتههای این تحقیق برای ارتقای استفاده از آموزش مجازی در راستای بهبود آموزش و توسعه منابع انسانی نیز مورد بحث قرار گرفته است.