ارزیابی عوامل مؤثر بر پیادهسازی یادگیری سیار در برنامة آموزش محیطزیست با استفاده از مدل رفتار برنامهریزیشده
نویسندگان
1 گروه آموزش محیط زیست، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 گروه آموزش محیط زیست، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.22061/tej.2016.609چکیده
افزایش نگرانی در مورد مسائل مختلف زیستمحیطی و پاسخگویی به نیاز جوامع جهانی، برنامههایی را در دانش و یکپارچهسازی آموزشی و پژوهشی ایجاد کرد. کاربرد فناوری اطلاعات و ارتباطات در نظامهای آموزشی یک برنامه و جریان آموزشی فعال است، که نقش تأثیر آموزش نوین را برای حضور مؤثر در هزارة سوم ترسیم میکند. این پژوهش با هدف بررسی عوامل مؤثر بر پیادهسازی یادگیری سیار در برنامة آموزش محیطزیست است. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی از نوع تحقیقات مبتنی بر پیشبینی است. جامعة آماری متشکل از دانش آموزان شهر تهران در سال تحصیلی 1394 هستند که با روش نمونهگیری خوشهای طبقهای تصادفی از بین مدارس منطقه 12 دانشآموزان پایة نهم بهصورت تصادفی به تعداد 350 نفر انتخاب شدند. برای گردآوری اطلاعات از پرسشنامة تدوینشده توسط چئون و همکارانش، به منظور تعیین روایی و پایایی پرسشنامه از نظرات صاحبنظران و ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد. تحلیل دادهها با نرمافزارهای آماری SPSS وLISREL8.8 انجام گرفت. یافتههای حاصل از تحلیل مسیر یازده متغیر پژوهش نشان داد بین کلیه متغیرها بهاستثنای روابط بین متغیر سهولت درک شده با نگرش و استقلال یادگیری با کنترل رفتارهای درک شده، رابطهای معنادار وجود دارد.