معرفی نسخ خطی خلاصةالحقایق نجیبالدین رضا تبریزی اصفهانی
نویسندگان
1 گروه زبان و ادبیات فارسی. دانشکده علوم انسانی. دانشگاه آزاد اسلامی واحد فیروز آباد. فارس. ایران
2 گروه زبان و ادبیات فارسی. دانشگاه پیامنور. شیراز. فارس. ایران
3 گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد فیروزآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، فیروزآباد، ایران
doi
10.22034/crtc.2022.352966.1030چکیده
متون ادبی هر دوره منبع مهمی برای آگاهی از وضعیت مذهبی، تاریخی، سیاسی و اجتماعی آن روزگار و هم چون آیینهای است که احوال روزگار و ابنای آن را به درستی نشان میدهد، یکی از این متون، مثنوی "خلاصةالحقایق" از عارف قرن یازدهم (ه.ق) نجیبالدین رضاتبریزی اصفهانی (1690-1637ه.ق) قطب سیام سلسلهی ذهبیه است که3500 بیت دارد و در سال1100 (ه.ق) سروده شده و مشتمل بر مسائل عرفانی، مبانی تصوف و آداب سیر و سلوک است، با این حال شاعر کوشیده تا با استفاده از آرایههای ادبی کتاب را از یک متن صرفاً آموزشی و تعلیمی بیرون بیاورد و اصطلاحات پیچیدهی عرفانی و کلامی را با زبانی نمادین، در قالب تمثیل بیان کند. از مثنوی "خلاصةالحقایق" پنج نسخهی خطی به دست آمده است، پیش از این هم میرزا احمد اردبیلی از اقطاب ذهبیه این مثنوی را در سال 1338 (ه.ق) و در ضمن کتاب " کفایةالمؤمنین و اوصافالمقربین" از روی یک نسخهی خطی با چاپ سربی منتشر کرده است. روش این پژوهش، توصیفی ـ تحلیلی با شیوهی اسنادی و کتابخانهای است. در هنگام تصحیح، کهنترین نسخه که در زمان خود شاعر کتابت شده و نسبت به دیگران لغزشهای املایی و نگارشی کمتری دارد؛ به عنوان نسخهی اساس برگزیده شده، ضمن مطابقت با نسخههای دیگر اختلاف نسخ هم ضبط شده است. در میان نسخ خطی غلطهای املایی چندی وجود دارد که گاهی در تمام نسخ و گاه فقط در چند نسخه دیده میشود. خود شاعر نیز در شماری از بیتها دچار لغزشهایی در قافیه شده است.