بررسی تأثیر استفادۀ توأم از نانوذرات دی اکسید تیتانیم و نانوکریستال سلولز بر ویژگی های گرمایی، آبگریزی و رنگی بیونانوکامپوزیت های نشاسته- PVOH
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه تبریز، دانشکده کشاورزی
2 استادیار گروه علوم و صنایع غذایی دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز
3 دانشیار گروه علوم و صنایع غذایی دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز
4 دانشیار گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
5 استاد گروه شیمی پلیمر دانشکده شیمی دانشگاه تبریز
doi
10.22092/jaer.2014.100199چکیده
در این پژوهش، برای بهبود ویژگیهای کاربردی فیلمهای بر پایه نشاسته، ابتدا از میزان ثابت اسیدسیتریک وپلیوینیلالکل (PVOH) استفاده و پس از آن اثر سطوح مختلف غلظت دو نوع نانوذره نانوکریستال سلولز (CNC) ودیاکسید تیتانیم (TiO2) بهصورت توأم و نرمکننده گلیسرول (GLY) بررسی شد. آزمون گرماسنجی پویشی افتراقی(DSC) نشان میدهد که افزودن CNC و TiO2 بهترتیب موجب افزایش دمای ذوب و انتقال شیشهای و کاهش دمای ذوب و افزایش دمای انتقال شیشهای در زیست نانوکامپوزیتها میشود. سپس اثر غلظت سه افزودنی فوق بر میزان جذبآب، حلالیت در آب و خواص رنگی زیست نانوکامپوزیت بر پایۀ نشاسته نرم شده (PS) مورد بررسی قرار گرفت و مقادیر غلظت بهینه آنها با طرح مرکب مرکزی توسط روش سطح پاسخ (RSM) تعیین گردید. نتایج حاصل از بهینهسازی فرمولاسیون با روش سطح پاسخ (RSM) نشان میدهد که غلظت TiO2، CNC و GLY بهترتیب بهصورت درجه دوم، خطی و درجه دوم بر میزان جذب رطوبت معنیدار و مقادیر بهینه متغیرهای TiO2، CNC و GLY برای حداقل جذب رطوبت بهترتیب 118/0، 30/0 گرم و 36/1 میلیلیتر است. استفاده توأم CNCو TiO2باعث بهبود کاهش جذب رطوبت و انحلالپذیری در آب زیست نانوکامپوزیت میشود و تأثیرگذاری CNCبیشتر از TiO2 است. مقادیر بهینه متغیرهای TiO2، CNC و GLY برای حداقل اندیس زردی بهترتیب 235/0، 0 گرم و 06/1 میلیلیتر است.