تاثیر افزودن منبع انرژی بصورت روغن خالص یا همراه با دانه سویای برشته و اکسترود شده بر عملکرد و قابلیت استفاده از روغن در گوساله‌های نر هلشتاین در حال رشد

نویسندگان

1 دانش آموخته کارشناسی ارشد تغذیه دام-دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی- دانشگاه اراک

2 دانشیارگروه علوم دامی – دانشکده کشاورزی ومنابع طبیعی-دانشگاه اراک.

3 استادیار گروه علوم دامی-مرکز تحقیقات کشاورزی ومنابع طبیعی استان قم.

4 استادیارگروه علوم دامی –دانشکده کشاورزی ومنابع طبیعی-دانشگاه اراک.

doi
10.22092/asj.2018.115967.1552
چکیده

ارائه مکمل‌های چربی می تواند به شکل‌های متفاوت در جیره دام‌ها صورت گیرد. آزمایش حاضر به منظور بررسی تأثیر نحوه ارائه روغن سویا در گوساله‌های پرواری بر روی 18 رأس گوساله نژاد هلشتاین با میانگین وزن 210 کیلوگرم ± 23 صورت گرفت. سه تیمار آزمایشی شامل 1) روغن سویا مخلوط شده با جیره (DMSO)، 2) در قالب دانه سویای برشته شده (روست شده؛ RSB) و 3) در قالب دانه سویای اکسترود شده (ESB) بود. جیره‌ها به صورت هم نیتروژن و هم انرژی بودند. طول دوره آزمایشی 10 هفته بود. نتایج آزمایش نشان داد که مصرف خوراک، افزایش وزن و ضریب تبدیل خوراک گوساله‌های پرواری هلشتاین در این آزمایش تحت تأثیر شیوه ارائه چربی در جیره‌های مختلف قرار نگرفت. کمترین غلظت بتاهیدروکسی بوتیرات در آزمایش حاضر مربوط به دانه سویای اکسترود شده بود (04/0P=). غلظت تری گلیسرید در دام های مصرف کننده دانه سویای برشته شده بیشترین بود (01/0P=). فراسنجههای هضمی اندازه گیری شده در گوساله‌های پرواری نیز تحت تاثیر تیمارهای آزمایشی قرار نگرفت (05/0P>). فعالیت نشخوار کردن در تیمارهای مختلف نیز معنی‌دار نبود. نتایج پژوهش حاضر نشان داد که نحوه ارائه چربی در سطح استفاده شده (39 گرم در کیلوگرم ماده خشک مصرفی) تأثیر چندانی بر عملکرد و قابلیت هضم مواد مغذی جیره در گوساله‌های پرواری ندارد. مطالعات حاضر نیازمند بررسی نحوه ارائه روغن به اشکال متفاوت در سطح بالاتری برای گوساله‌های نر هلشتاین در حال رشد می باشد.