اثرات استفاده از سطوح مختلف آرد میوة بلوط در جیرة غذائی بر تغییرات وزن و بیان ژن کربوکسی‌پپتیداز پانکراس در جوجه‌های گوشتی

نویسندگان

1 استادیار گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج

2 دانش‌آموخته کارشناسی ارشد ژنتیک و اصلاح دام، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج.

3 دانشیار گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج.

doi
10.22092/asj.2018.120131.1609
چکیده

هدف از این مطالعه، بررسی بیان ژن کربوکسی‌پپتیداز پانکراس و تغییرات وزن پانکراس در جوجه‌های گوشتی تغذیه‌شده با سطوح مختلف آرد میوة بلوط بود. بدین منظور سه تیمار غذایی (کنترل، 15 درصد و 20 درصد آرد میوة‌ بلوط) از سن 1 تا 42 روزگی در اختیار جوجه‌های گوشتی قرار گرفت. در سنین 21 و 42 روزگی، تعداد 36 جوجه‌ی گوشتی (18 جوجه در هر سن، 6 جوجه برای هر تیمار) کشتار گردید و وزن پانکراس و وزن بدن اندازه‌گیری شد. سپس RNA کل از بافت پانکراس استخراج و سنتز cDNA انجام شد. آنالیزهای بیان ژن نیز با نرم‌افزارهای ‌REST, 2009 و SAS 9.1 انجام شد. نتایج نشان داد، بیان ژن کربوکسی‌پپتیداز در جوجه‌های گوشتی که به مدت 21 روز با تیمار 15 درصد میوه‌ بلوط تغذیه ‌شده بودند، نسبت به تیمار شاهد افزایش یافت (05/0P<). در سن 42 روزگی، بیان ژن‌ کربوکسی‌پپتیداز در جوجه‌های تغذیه‌شده با جیرة حاوی 20 درصد میوة بلوط نسبت به جوجه‌های تیمار 15 درصد، به طور معنی‌داری پایین‌تر بود (05/0P<). وزن نسبی پانکراس نیز در جوجه‌هایی که به مدت 42 روز از تیمار 20 درصد استفاده کرده بودند، به‌طور معنی‌داری افزایش یافت (05/0P<). به طور کلی استفاده از میوة‌ بلوط به‌عنوان جایگزین ذرت، باعث تغییر در بیان ژن کربوکسی‌پپتیداز، کاهش وزن بدن و افزایش وزن نسبی پانکراس ‌شد و این تأثیرات به مقدار خوراک مصرفی، درصد بلوط مورد استفاده، طول دوره استفاده از آن، و سایر عوامل بستگی دارد. از این رو به منظور درک مکانیسم‌های مولکولی عملکرد پلی‎فنل‌ها نیاز به پژوهش‌های بیشتری می‌باشد.