دفاع از درونگرایی با تکیه بر معرفتشناسی صدرایی
نویسندگان
1 دانشجوی دانشگاه اصفهان
2 عضو هیدت علمی دانشگاه اصفهان گروه فلسفه
doi
10.22099/jrt.2021.37827.2349چکیده
نزاع درونگرایی ـ برونگرایی در معرفتشناسی معاصر، ابعاد مختلف روبهگسترشی دارد. در این مقاله تلاش میکنیم قابلیتهای فلسفهی صدرایی برای حضور در این گفتمان را نشان دهیم. هدف اصلی این است که با تکیهی بر معرفتشناسی صدرایی، از نوعی درونگرایی دفاع کنیم که دسترسی معرفتی به مؤلفههای لازم برای توجیه باور را شرط محوری در نظر میگیرد. در این مقاله استدلال میشود که برای دفاع از هرگونه شناختی، نخست باید امکان معرفت بیواسطه و مستقیم به حالات ذهنی را پذیرفت و چنین معرفتی، از تعریف سهجزئی معرفت فراتر میرود و درونگرایی صرفاً با تکیهی بر تقسیم معرفت به حضوری و حصولی دفاعپذیر میشود. درواقع بخشی از ابهامات موجود در جدال درونگرایان و برونگرایان، از بیتوجهی به ویژگیهای معرفت حضوری و تمایز آن از معرفت حصولی ناشی میشود. سپس باتوجهبه ویژگیهای معرفت حضوری و همچنین با تکیهی بر تقسیم معرفت به بسیط و مرکب، به سه اشکال اصلی که بر درونگرایی وارد شده است، پاسخ خواهیم داد و برای مثالهای نقضی که برای درونگرایی وجود دارد، راهحلی ارائه خواهیم کرد.